پود جامه آمده است . و « اسره » به - ضم الف - به معنى گروهى است كه خويش نزديك به كس باشند . و « رحم » به معنى موضعى است كه طفل پيش از تولد ، در آنجا مىباشد . و به معنى قرابت هم آمده است . و مراد از « رحم » خويشانند ، اگر چه بعيد باشند ، چنانچه خويشانى كه به چند واسطه به پدر اعلاى كسى برسند ، ايشان را « رحم » مىگويند .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
پس معنى اين فقرات شريفه ، آن است كه خدايا ! پس صلات « 1 » بفرست بر محمد ، كه تو او را امين ساختهاى بر وحى خود ، و برگزيدهء تو است از خلق ، و برگزيدهء تو است از بندگان تو ، پيشواى اهل رحمت ، كه متقيانند ، و سركردهء خير و رحمت الهى ، و كليد بركت ؛ چنانچه رنج فرمود پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به واسطهء اظهار امر رسالت تو به امت ، نفس خود را ، و در عرصهء مكروه درآورد در راه تو بدن خود را ، و اظهار عداوت صريح كرد و منازعت كرد به آشكار ، به جهت دعوت امت به سوى تو با خويشان و خواص خود - چنانچه در كتب تاريخ ، شمهاى از آن مسطور است - و حرب كرد در رضاى تو گروه خويشان نزديك خود را و قطع كرد در احياى دين تو رحم و خويشان خود را .
[ قوله : « و أقصى الأدنين على جحودهم . . . و شغلها بالنصح لأهل دعوتك ]
و أقصى الأدنين على جحودهم ، و قرّب الأقصين على استجابتهم لك و والى فيك الأبعدين ، و عادى فيك الأقربين ، و أدأب نفسه فى تبليغ رسالتك ، و أتعبها بالدعاء إلى ملّتك ، و شغلها بالنصح لأهل دعوتك
« إقصاء » به معنى دور كردن است ، مأخوذ از « قصو » . و « أدنين » جمع « أدنى »
هامش
( 1 ) . نسخهء د ، ه : صلوات .