به معنى نصرتدهندهء بندگان مؤمن است . و « حميد » فعيل است ، به معنى مفعول ، يعنى حمد كرده شده .
( معنى كلام امام عليه السّلام )
يعنى حمد مىكنم خداى تعالى را حمدى كه به سبب آن حمد ، متوصل شويم به طاعت او و عفو او ، و سبب باشد به رضاى پروردگار ، و وسيله باشد به آمرزش ، و راهى « 1 » باشد به بهشت او ، خلاصكننده باشد بنده را ( از ) « 2 » انتفام او ، و امن باشد از غضب او ، و اعانتكننده باشد بنده را بر طاعت او ، و مانع باشد بنده را از نافرمانى امر او ، و اعانتكننده باشد بنده را بر آنكه حق خدمت و وظايف بندگى او را به جاى آورد . حمدى كه به آن سبب ، داخل باشيم يا امتياز داشته باشيم در ميان جماعت صاحب سعادت ، كه دوستان پروردگار باشند ، و بگرديم به آن سبب ، منتظم در سلسلهء جماعتى كه شهيد مىشوند به شمشير دشمنان خداى تعالى ، كه كفارند . بهدرستى كه خداى تعالى نصرتدهندهء مؤمنان و حمد كرده شده است .
هامش
( 1 ) . نسخهء ج : راه .
( 2 ) . از نسخهء ج ، ه .