ايشان را راند و از مجلس خود دور كرد ، و اگر ايشان را از مجلس خود برانى مىباشى از جملهء ظالمان و ستمكاران و جفاپيشگان ، چه كه ايشان دوستان خدا بودند .
و در حديث قدسى وارد است كه : هركه اهانت كند و حقارت نمايد با يكى از دوستان من ، پس بتحقيق كه آشكار با من حرب و جنگ كرده است .
( 2 )
« وَ كَذلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِيَقُولُوا أَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ »
( انعام ، 53 ) .
يعنى : و چنانچه پيش از اين در زمان پيغمبران سابق آزموديم اغنيا را با فقرا همچنان آزموديم برخى از اشراف اعراب را به بعضى از ضعفا در امر دين و مقدّم ساختيم اين ضعفا را بر آن اقوياى اعراب در سبقت ايمان . بدين مژده گر جان فشانم رواست . زيرا كه ايشان را سابق و مقدّم خواند آنجا گفت :
« السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ »
( واقعه ، 11 ) .
پس از اين آيه چنين مستفاد مىشود كه فقرا در هر زمان كه بودهاند سابقان در ايمان و مقرّبان درگاه احديّت و ساكنان سرادقات صمديّت بودهاند . وجه مقدّم ساختن آن بود كه تا گويند آن توانگران : آيا اين گروهاند كه ، به نعمت ايمان و احسان يا توفيق و هدايت ، منّت نهاد خداى بر ايشان از ميان ما . آيا نيست خداى تعالى داناتر از تشكّركنندگان نعمت اسلام ، يعنى : هست .
( 3 )
وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ : سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ »
( انعام ، 54 ) .
و چون بيايند نزد تو آنان كه ايمان آوردهاند به آيتهاى ما - مراد همان درويشانند - پس بگو مر ايشان را : سلام بر شما باد . - و بعد از آن ، هركدام كه به خدمت آن حضرت آمدندى آن حضرت بر او به سلام پيشدستى كردى - و مژده ده ايشان را كه نوشت آفريدگار براى شما بر ذات خود واجب كرد رحمت و بخشايش را و وعده داد به رحمت وعدهء بسزا .
پس صنا ديد قريش و اشراف عرب مردود و مطرود گشتند و به مجلس رحمة للعالمين راه نيافتند و درويشان مسرور و معزّز شدند ، و حقتعالى ايشان را به تاج