بشنويد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ »
( منافقون ، 9 ) .
يعنى : اى زمرهء مؤمنان و گروه گرويدگان ، بايد كه مشغول نگرداند و غافل نسازد شما را مالها و خواستهاى شما از ذكر و ياد خداى . و آن طايفهاى كه به سبب اشتغال به مال و التفات به فرزند از ذكر خدا غافل مىشوند و باز مىمانند پس ايشانند كه زيانكارانند در دنيا و آخرت ، چه لذّت ذكر و فكر و مناجات در دنيا نيز بيشتر است و باقىتر از لذّت نعمتهاى ديگر دنيا . فغانى :
مقيّدان تو از ياد غير خاموشند * به خاطرى كه تويى ديگران فراموشند
و هر دلى كه به سبب توجّه و تعلّق به غير خدا خدا را فراموش كند در ظلمت كفر سرگردان است و از نور تابان ايمان بىنصيب . نظامى :
هركه نه گوياى تو خاموش به * هرچه نه ياد تو فراموش به
ثمرهء شجرهء ايمان كه از چشمهء احسان آب خورده است آن است كه مؤمن به مقتضاى
« هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ »
( رحمن ، 60 » ، عمل نموده و لمحهاى از ذكر و لحظهاى از ياد آفريدگار خود باز نماند ، چنانكه آفريدگار وى را فراموش نكند و در هر نفسى چندين نعمت جسمانى و روحانى به وى فرستد و اگر تمام نعيم دنيا و جميع سؤال آخرت بر وى عرضه كنند به نظر قبول در هيچكدام ننگرد .
چشم و دل از نعيم دو عالم ببستهايم * مقصود ما ز دنيى و عقبى تويى و بس
( 34 ) هركه دنيا را دوست داشت آخرت را بگذاشت و هركه بدين دست زد از آن دست كشيد . و اين كيفيّت مفرّح دنياست ، چنانكه حقتعالى مىفرمايد :
« إِنَّ هؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَ يَذَرُونَ وَراءَهُمْ يَوْماً ثَقِيلًا »
( انسان ، 27 ) .
يعنى : بتحقيق كه اين گروه كافران از كمال ضلالت و كفر دوست مىدارند دنياى شتابندهء سريع السّير و الانتقال را ، و فرومىگذارند و مىاندازند به پس پشت و ياد روز گران كه قيامت باشد نمىكنند و جهت آن عمل نمىنمايند ؛
از آنكه هركه دنيا را خواست و دل وى بدان آرام گرفت به آخرت التفات نكند و آنكه ميل و رغبت به آخرت كرد از دنيا ياد نيارد ، و شخصى كه خدا را دوست