فصل [ 11 ] در وجود حضرت صاحب الزمان عجّل اللّه فرجه .
خروج او حقّ است . و دليل اين آن است كه پيغمبر و ساير امامان بدان خبر دادند ، و قول ايشان حقّ است .
فصل [ 12 ] در تبرّى از دشمنان اهل بيت خصوصا از معاويه و يزيد پليد و خلفاى بنى اميّه و بنى عباس واجب است .
و دليل آن است كه به غصب حقّ خلافت بر آل پيغمبر ستم كردند ، چنانچه به تواتر رسيده و از ائمّه عليهم السلام نقل ، و تبرّى از دشمنان اهل بيت به حكم خدا و رسول واجب است ، پس از ايشان هم واجب باشد .
فصل [ 13 ] در معاد .
و بدانكه بعد از مردن خلايق بر خداى تعالى واجب است كه به طريقى كه در دنيا موجود بودند مردگان را در آخرت موجود سازد . و دليل اين آن است كه خداى تعالى در شريعت ، خلايق را امر و نهى كرده ، پس بر او جزاى عمل واجب باشد ، و بود كه جزاى عمل نعمت و مشقّت باشد ، چرا كه قبيح است او پروردگار از غنى كه اين همه خلايق را بيافريند و انبياء بفرستد و شريعت و امامان قرار دهد و خلق را امر كند به طاعت و نهى نمايد از معاصى ، براى آب و نان و مثل آن ، كه حيوانات همه بىمضايقه در آن شريكند ، يا براى دفع اندك المى ، چون درد سر و چشم و مانند آن .
پس جزاى عمل در آخرت بايدش داد . اين نشود الّا به خلق بدنهاى خلايق و زنده كردن ايشان بار ديگر . و دليل ديگر آنكه او بر آن قادر و توانا باشد ، و هرچه كند خداى تعالى ، قادر بود و مصلحت تقاضاى آن كند و انبياء به وقوع آن خبر دهند ، حق است ، پس وجود معاد جسمانى و روحانى حق باشد .
فصل [ 14 ] اقرار [ به ] بودن بهشت و دوزخ و مكافات اعمال واجب است . اگرچه بطريق اجمال باشد .
و دليل اين آن است كه هرچه خداى تعالى و رسول و ائمّه از آن خبر دهند حق باشد ، و اقرار به آن واجب ، و خداى تعالى در قرآن ، و رسول و ائمّه همه بر آنها خبر دادهاند ، پس حق باشد و تصديق آنها واجب . و اللّه أعلم بالصّواب .