رسائل فارسى ادهم خلخالى
( 5 ) تفسير فاتحة الكتاب
اعوذ باللّه يعنى : پناه مىجويم و نگاهداشت مىخواهم از خداى كه معبود به حق است و والهكننده اهل شوق است و قديم و ازلى است و عظيم و اعلى است و عقلها حيران است در عظمت او و دلها بىآرام از مشاهدت كبرياى او و ديدهها محجوب است در دنيا از رؤيت او .
مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ، از ديوزدهء راندهء در خرقت و هلاكت مانده بىفرمان و بىدرمان با عدوان و طغيان .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ،
آغاز مىكنم به نام خداوند بخشنده ، دهنده ، آمرزنده ، رهاننده ، و رساننده و خواننده و خواهنده .
الْحَمْدُ لِلَّهِ ،
بگو سپاس و ستايش مر خداى را كه به همه ثناها سزا است ، و شكر او را كه بر همه نعمتها بىحد و منتها است ، و رضا به قضاى وى كه حكم و پادشاهى او راست ، و ستايش همه او راست كه صفات وى سزاى حمد و سزاست .
رَبِّ الْعالَمِينَ ،
آفريدگار و پروردگار همهء جهانيان است و همه چيزى بر الوهيّت و ربوبيّت و وحدانيّت و قدرت او نشان است 112 .
الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ،
روزىدهندهء بندگان است ، و بخشاينده بر عاصيان است .
مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ،
پادشاه روز رستخيز است كه در وى حساب و قضا و حكم و جزا و كرامت موحّدان است و نواخت مطيعان و خضوع جبّاران و قهر قهّاران است .