دو ركعت ايستاده به جهت احتياط بگذارد . و شيخ ابن بابويه شك ميانهء دو و چهار را مبطل نماز مىداند .
چهارم : شك كردن ميانهء دو و سه بعد از اكمال سجدتين ، پس بنا بر چهار نهد و دو ركعت نماز احتياط ايستاده بگزارد و دو ركعت نشسته ، و مخيّر است در تقديم هركدام كه خواهد . و بعضى از مجتهدين برآنند كه دو ركعت نشسته را مقدّم بايد داشت .
پنجم : شك كردن ميانهء دو و پنج بعد از اكمال سجدتين .
ششم : شك كردن ميانهء سه و پنج بعد از ركوع . امّا اگر قبل از ركوع اين شك واقع شود ، و آن ركعت را منهدم سازد تا شكّ او ميانهء دو و چهار شود ، و حكم اين مذكور شد ، امّا بر او دو سجده سهو واجب است به واسطهء زياده كردن قيام .
هفتم : شك كردن ميانهء دو و سه و پنج بعد از اكمال سجدتين .
هشتم : شك كردن ميانهء دو و چهار و پنج بعد از اكمال سجدتين .
و در اين چهار صورت بعضى برآنند كه نماز باطل است ، و بعضى برآنند كه بنا بر كمتر بايد گذاشت ، و قول ديگر در صورت آخر آنست كه بنا بر چهار بايد نهاد و دو ركعت نماز احتياط ايستاده بايد گزارد و دو سجده سهو كرد .
نهم : شك كردن ميان دو و سه و چهار و پنج بعد از اكمال سجدتين . و اين حكم صورت هشتم دارد با زيادتى دو ركعت نماز احتياط نشسته يا يك ركعت ايستاده .
دهم : شك كردن ميانهء چهار و پنج ، پس اگر بعد از سجود بود بعد از سلام دو سجدهء سهو بايد بهجا آورد ، و اگر قبل از ركوع بود آن ركعت را منهدم سازد تا شكّ ميانه سه و چهار شود ، پس يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته و دو سجده سهو دارد ، و اگر بعد از ركوع بود حكم قبل از ركوع دارد ، و به قولى نماز باطل بود .
يازدهم : شك كردن ميانهء سه و چهار و پنج ، به قولى بنا بر سه بايد نهاد و نماز را تمام بايد كرد و به قولى بنا بر چهار بايد نهاد و يك ركعت احتياط ايستاده و دو سجده سهو بجا بايد آورد .
دوازدهم : آنكه شك تعلّق به ركعت ششم گيرد ، به قولى ، نماز باطل بود ، و به قولى ، حكم تعلّق شك به ركعت پنجم دارد ، و اگر شك در عدد ركعات نماز سنّتى
رسائل فارسى ادهم خلخالى ( فارسى ) — صفحة 51
مساهمون: ادهم عزلتى خلخالى
ص٥١