اصل سوم . - در آداب كسب و تجارت
چون دنيا منزلگاه زاد آخرت است و آدمى را به قوت و كسوت حاجت است - و آن بىكسب ممكن نيست - بايد كه آداب كسب بشناسد ، كه هر كه همگى خويش به كسب دنيا دهد بدبخت است ، و هر كه همگى خويش به آخرت دهد و توكّل كند نيكبخت است ، و لكن معتدلترين آن است كه هم به معاش مشغول باشد و هم به معاد ، و ليكن بايد كه مقصود معاد باشد و معاش براى فراغت اسباب معاد باشد .
و امّا آنچه دانستنى است از احكام و آداب كسب ، در پنج باب بيان كنيم .
باب اول در فضيلت و ثواب كسب .
باب دوم در شرطهاى معاملات .
باب سوم در نگاهداشت انصاف در معاملات .
باب چهارم در نيكوكارى كه وراى انصاف باشد .