وى را يارى دهيد كه وى با من در بهشت همچون دو انگشت خواهد بود . » يعنى نزديك .
و رسول ( ص ) گفت : « هر كه از بازار نوبارى [ 1 ] خرد و به خانه برد ، همچون صدقه باشد . و بايد كه ابتدا به دختر كند آنگاه به پسر ، كه هر كه دختر را شاد كند ، همچنان بود كه از بيم خداى - تعالى - بگريسته باشد ، و هر كه از بيم حقّ - تعالى - بگريسته بود ، تن وى بر آتش حرام شود .
ادب دوازدهم آنكه تا بتواند طلاق ندهد ،
كه خداى - تعالى - از جمله مباحات طلاق را دشمن دارد . و در جمله ، رنجانيدن كسى مباح نشود الّا به - ضرورتى .
چون حاجت افتد به طلاق ، بايد كه يكى بيش ندهد ، كه سه بهيكبار مكروه است . و در حال حيض طلاق دادن حرام بود . و در حال پاكى ، چون صحبت - كرده بود ، هم حرام بود .
و بايد كه عذرى آورد در طلاق - بر سبيل تلطّف - و به خشم و استخفاف طلاق ندهد ، و آنگاه هديهاى دهد وى را كه دل وى بدان خوش كند ، و سرّ زن با هيچ كس نگويد ، و پيدا نكند [ 2 ] كه « به چه عيب وى را طلاق مىدهم . » يكى را پرسيدند كه « زن را طلاق چرا مىدهى ؟ » گفت : « سرّ زن خويش آشكارا نتوان - كرد . » چون طلاق داد ، گفتند : « چرا دادى ؟ » گفت : « مرا با زن ديگران چه كار تا حديث وى كنم . »
فصل - حق شوى بر زن
اين كه گفته آمد ، حق زن است بر مرد اما حقّ مرد بر زن عظيمتر است ، كه وى به حقيقت بندهء مرد است . و در خبر است كه اگر سجود كردن جز خداى را روا بودى ، زنان را سجود فرمودندى [ 3 ] در پيش مردان .
هامش
[ 1 ] نوبار ، نوبر .
[ 2 ] پيدا نكند ، آشكار نكند .
[ 3 ] سجود فرمودندى ، امر به - سجود كردندى .