سبز - يكى آن ديگرى را گفت : دانى كه امسال حاج چند كس بودهاند ؟ ، گفت :
نه ، گفت ششصد هزار بودند . ، گفت : دانى كه حجّ چند كس پذيرفتند ؟ ، گفت :
نه ، گفت : حجّ شش كس پذيرفتند . ، و من از خواب درآمدم - از هول - و از اين سخن سخت اندوهگن شدم ، و گفتم : من به هيچ حال از آن ششگانه نباشم . ، اندر اين انديشه و اندوه به مشعر الحرام رسيدم و در خواب شدم . و هم آن دو فريشته را ديدم كه هم آن حديث با يكديگر بگفتند . آنگاه آن يكى گفت : دانى كه حق - تعالى - امشب چه حكم كرده است ميان خلق ؟ ، گفت : نه . ، گفت : به - هر يكى از آن شش تن صد هزار [ 1 ] ببخشيد ، و همه را در كار آن شش كرد . پس ، از خواب بيدار شدم - شادان - و شكر كردم خداى را . » و رسول ( ص ) گفت : « خداى - تعالى - وعده داده است كه هر سالى ششصد هزار بنده اين خانه را زيارت كنند به حجّ - و اگر كمتر از اين باشند ، از ملايكه چندان بفرستد كه اين عدد تمام شود - و كعبه را حشر كنند چون عروسى كه جلوه خواهد كرد ، و هر كه حجّ كرده باشد ، گرد وى همىگردد و دست در پردههاى وى زند ، تا آنگاه كه در بهشت شود و ايشان با وى در بهشت شوند . »
شرائط حجّ
بدان كه هر مسلمانى كه حجّ كند در وقت خويش درست بود . و وقت وى شوّال و ذوالقعده و نه روز از ذوالحجّه است تا آنگاه كه صبح روز دهم برآيد از روز عيد . احرام اندر اين مدت - به حجّ - درست بود ، و پيش از اين ، اگر به حجّ احرام آورد ، عمره بود . و حج كودك مميّز درست بود ، و شيرخواره را ، اگر ولى از وى [ 2 ] احرام آورد و به عرفات برد ، و به سعى و طواف برد درست بود . پس شرط درستى حجّ ، اسلام و اندر وقت [ 3 ] بيش نيست .
هامش
[ 1 ] صد هزار تن از حجگزاردگان را .
[ 2 ] از طرف وى .
[ 3 ] مسلمان بودن و در وقت حج حج گزاردن .