فرموده كه هر كدام به اندازه آسمانها و زمين قيمت دارند ، از جمله آنها خطبه مورد بحث را شمرده است . ( مستدرك و مدارك نهج البلاغه 2 - مستدرك و مدارك نهج البلاغه - صفحه 245 صفحه 245 )
180
- شريف رضى ، براى بيان كلام امام ( ع ) توضيح كوتاهى دارد كه تفسير آن در لابلاى ترجمه آمده است .
و در روايت ديگر « التراب الوذمة » آمده كه معنى آن چنين مىشود « همانند خاكهائى كه روى محتويات شكم يك حيوان مىنشيند و قصاب آنها را پاك مىكند .
181 - ( نيايش و دعا )
: همانطور كه ملاحظه مىفرمائيد امام ( ع ) در اينجا با خدا راز و نياز مى - كند و به درگاه او نيايش مىنمايد و چنان كه مىدانيم دعا داراى آثار روانى ، اجتماعى ، تربيتى و معنوى فراوانى است ، چه اين كه انسان براى تقويت اراده و بر طرف كردن ناراحتىها به تكيهگاهى نيازمند است ، و دعا چراغ اميد را در انسان روشن مىسازد .
ناگفته نماند كه بسيارى از دعاهاى معصومين براى تعاليم چگونگى دعا به ديگران است و اگر در مورد خودشان باشد اشاره به ترك اولىها و « حسنات الابرار سيئات المقربين » است .
براى توضيح بيشتر و سؤالاتى كه در مورد دعا مىشود به جلد اول تفسير نمونه صفحه 467 تا 472 مراجعه فرمائيد .
182
- نقل شده كه سخن بالا را « عفيف بن قيس » برادر اشعث بن قيس به امام ( ع ) گفته است .