امام ( ع ) در پاسخ فرمود :
« لا ، خلوا بينهم و بينه لا افعل ما فعله الجاهلون سنعرض عليهم كتاب اللّه و ندعوهم الى الهدى فان اجابوا و الا ففى حد السيف ما يغنى انشاء اللّه » : نه ، آنها را آزاد بگذاريد من كار جاهلان را انجام نمىدهم ما كتاب خدا را به آنها عرضه مىداريم و آنان را به راه هدايت دعوت مىكنيم اگر پذيرفتند چه بهتر و گرنه برندگى شمشير ما را بخواست خدا بىنياز خواهد كرد .
147
- « ابن ابى الحديد » در اينجا فصلى در بارهء « اباة الضيم » يعنى كسانى كه تن به زير بار ذلت ندادهاند گشوده و در آغاز آن مىگويد :
بزرگ و رئيس تمام افرادى كه چنين صفتى را داشتند حسين بن على ( ع ) است كه به او و اصحابش در كربلا امان دادند ولى چون خوارى و ذلت بدنبال داشت نپذيرفت و تن به شهادت داد .
از سخنان او است كه فرزندش زين العابدين از وقايح كربلا نقل كرده :
« الا و ان الدعى ابن الدعى قد خيرنا بين اثنين : السلة و الذلة و هيهات منا الذله يا بى اللّه و رسوله و المؤمنون و حجور طابت و حجز طهرت و انوف حمية و نفوس ابية » :
: « آگاه باشيد ناپاك فرزند ناپاك ما را از بين دو چيز مخير ساخته :
كشته شدن ، و يا زير بار ذلت رفتن ، ذلت از ما دور است خدا و پيامبر و مؤمنان و دامنهاى پاكى كه ما را پرورش داده و روحهاى بلند و با شهامتى كه خدا بما عنايت كرده ، ما را از تن دادن به اين ننگ باز مىدارد .
و به يكى از كسانى كه با عمر سعد در كربلا بود گفته شد ، واى بر تو فرزند پيامبر ( ص ) را كشتيد ؟
در پاسخ گفت اين سخن را مگو اگر تو نيز جاى ما بودى چنين مىكردى ،