فريب آنچه انسان را مغرور مىكند و از راه منصرف مىسازد نخورده ، امور مشتبه او را نابينا نساخته ، مژده بهشت و زندگى كردن در آسايش و نعمت در بهترين جايگاه و ايمنترين روزها او را خشنود ساخته است .
از گذرگاه زود گذر دنيا با پسنديدهترين طرز گذشته ، توشهء سعادت آخرت را پيش فرستاده ، و از ترس آن روز به عمل صالح مبادرت ورزيده ، ايام زندگى با سرعت مشغول بندگى بوده ، در طلب خشنودى پروردگار رغبت و ميل كامل داشته ، از آنچه بايد فرار كند بر كنار بوده ، امروز رعايت فرداى خويش را نموده ، آينده خويش را ديده است .
بهشت برين شايستهترين پاداش نيكو كاران ، و دوزخ مناسبترين كيفر بدكاران است ، خدا براى انتقام گرفتن و يارى كردن كافى است ، و قرآن براى باز خواست كردن و داورى خواستن كفايت مىنمايد .
توصيه به تقوا توصيه مىكنم شما را به تقوا و پرهيز از خدائى كه با انذار خود ، راه عذر را بر شما مسدود ساخته ، و با دليل روشن حجت را تمام كرده ، و شما را بر حذر داشته از دشمنى كه مخفيانه در سينههاى شما راه مىيابد و آهسته در گوشها مىدمد ، گمراه و پست مىسازد نويد مىدهد و انسان را به خواهش وا مىدارد ، گناهان و جرائم زشت را نيكو جلوه مى - دهد ، و گناهان بزرگ را سبك مىشمرد و به تدريج پيروان خود را فريب داده ، و در سعادت را بر وى گروگان خود مىبندد ( در سراى آخرت ) آنچه را كه آراسته ، انكار مىكند ، و آنچه آسان جلوه داده بزرگ مىشمارد ، و از آنچه آنها را ايمن كرده سخت مىترساند . . .
قسمتى از اين خطبه كه در بارهء چگونگى آفرينش انسان است .
مگر اين همان نطفه و خون نيم بند نيست ، كه خداوند او را در تاريكيهاى رحم و غلافهاى تو در توى ( شكم مادر ) آفريد ، تا ( به صورت ) جنين در آمد ، سپس كودكى شير خوار شد ، كم كم بزرگتر گرديد تا نوجوانى ( خوش منظر ) گرديد . و به او فكرى حافظ و زبانى گويا بخشيد ، تا درك كند و عبرت گيرد ، و از بديها بپرهيزد ، تا به حد كمال رسيد و بر پاى خود ايستاد . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 193
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٩٣