زيرا كسى كه نيكيهاى خود را از بستگانش قطع كند تنها يك ياور از آنها گرفته است ، ولى هنگامى كه نياز و احتياج شديد به يارى آنان داشت ، آنها به نداى او پاسخ نمىگويند ، پس خود را از ياوران بسيارى محروم ساخته است .
خطبه - 24 : « يكى از سخنانى است كه امام ( ع ) ايراد فرموده و در آن اجازه جنگ با دشمنان خداوند آمده است » سستى در مبارزه با گمراهان روا نيست :
به جان خودم سوگند ، در مبارزه با مخالفان حق و آنان كه در گمراهى غوطهورند آنى مدارا و سستى نمىكنم ، پس اى بندگان خدا ! از خدا بترسيد و از خدا بسوى خدا فرار كنيد ( از غضبش بسوى رحمتش ) و از راهى كه به سوى شما گشوده برويد ، و به آنچه از وظائف براى شما تعيين كرده است قيام نمائيد اگر چنين كنيد على ضامن پيروزى شما است و اگر امروز به آن نرسيد در آينده به آن خواهيد رسيد .
خطبه - 25 : ( 94 . ) هنگامى كه اخبار متواترى به امام ( ع ) رسيد كه اصحاب معاويه ( 95 . ) بر پارهاى از بلاد استيلا يافتهاند و « عبيد اللّه بن عباس » و « سعيد بن نمران » فرمانداران امام در يمن پس از شكست از « بسر بن ابى ارطاة » ( 96 . ) به نزد امام برگشتند ، امام ( ع ) براى توبيخ اصحابش ، به خاطر كندى در جهاد و مخالفت با دستوراتش به منبر رفت و سخنان ذيل را ايراد فرمود : ( 97 . ) ( 98 . ) ( در حقيقت با اين روشى كه شما در پيش گرفتهايد ) غير از كوفه در دست من نيست ، كه آن را بگشايم يا ببندم ! اما اى كوفه ! اگر تنها تو ( سرمايه من در برابر دشمن ) باشى ، آن هم با اين همه طوفانها چهرهات زشت باد ( و مىخواهم كه نباشى ) پس از آن به قول شاعر متمثل شد : ( كه تقريبا فارسى آن چنين مىشود : )
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 101
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٠١