تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩
و از خداوند بترسيد بطورى كه به گناهى كه نياز به عذرخواهى دارد آلوده نشويد ، و در كارها ريا و تظاهر و خودنمائى به خرج ندهيدچون هر كس كارى براى غير خدا انجام دهد ، خداوند او را به همان كس وا مىگذارد ! . از خدا مىخواهيم كه درجات شهيدان ، و زندگى سعادتمندان ، و همنشينى پيامبران را به ما عنايت كند ! هيچ كس از بستگانش بىنياز نيست : اى مردم انسان هر اندازه كه ثروتمند باشد از بستگان و اقوام خود بىنياز نيست كه از وى با زبان و دست دفاع كنند ، خويشاوندان بزرگترين گروهى هستند كه از انسان پشتيبانى مىكنند ، و پراكندگى و ناراحتى او را از بين مىبرند ، در آن هنگام كه حادثه‌اى پيش آيد آنها نسبت به او پر عاطفه‌ترين مردمند . . . نام نيك و معروفيت به پاكى را كه خداوند عطا فرمايد بهتر از ثروتى است كه كسى براى ديگرى به ارث مىگذارد . و قسمتى ديگر از اين خطبه است : آگاه باشيد نبايد از بستگان بى نواى خود رو برگردانيد ، و از آنان چيزى را دريغ كنيد كه نگاهداشتنش زيادى نمىآورد و از بين رفتنش كمبودى ايجاد نمىنمايد ، آن كس كه دست دهندهء خويش را از بستگانش باز دارد ، تنها يك دست از آنها باز داشته ، اما از خويشتن دستهاى فراوانى برگرفته است ، ولى آن كس كه بال محبت را بگستراند دوستى اقوامش ادامه خواهد يافت . سيد رضى رحمة اللّه عليه مىفرمايد : « الغفيره » در اينجا به معنى كثرت و فراوانى است ، چنان كه جمعيت زياد را « الجم الغفير » مىگويند ، و نقل شده كه بجاى « الغفيرة . . » « عفوة من اهل او مال » بوده است ، و « عفوة » ، به معنى نمونه خوب است از ميان يك جنس كه انتخاب شود ، چنان كه گفته مىشود : « اكلت عفوة الطعام » يعنى قسمتهاى خوب غذا را خوردم . و چه عالى است مطلبى كه امام ( ع ) در جمله : « و من يقبض يده عن عشيرته . . . » تا آخر سخن ايراد كرده است ! . . .