زندگانى چهارده معصوم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 144

اگر حسادت در انسان گل كند ، اگر عالم خود را نساخته باشد ، اگر يكى از صفات رذيله ، انسان را كنترل كند و زير چتر خود درآورد ، انسان مهيا است دانسته به جهنم رود . چنانچه قرآن شريف به اين مطلب تصريح دارد : افَرَايْتَ مَنِ اتَّخَذَ الهَهَ هَوَاهُ وَاضَلَّهُ اللّهُ عَلي عِلْمٍ . « 1 » آيا نديدى كسى را كه هواى خود را خداى خود گرفته و خداوند دانسته و زمينهء ضلالت را فراهم مىكند . بشر اگر مهذب نشد ، ابن ابى داوود مىشود كه نظيرش در تاريخ فراوان است . بارى ، گرچه اين شجاعت علمى از امتيازات امام جواد ( ع ) است و نظيرش براى ساير ائمه اتفاق نيفتاده است ؛ ولى اين‌گونه مسايل كه برخى از آنها گذشت ، با مقام مقدس علمى امام جواد سازگار نيست . مقام علمى امام جواد را بهتر است از خودش بشنويم : در مشارق الانوار منقول است كه چون حضرت رضا ( ع ) به شهادت رسيد ، حضرت جوادالائمه ( ع ) به مسجد رسول الله آمد ، منبر رفت و چنين فرمود : انَا مُحَمَّدُ بِنُ عَلِيَ الرِّضا انَا الْجَوَادُ انَا العَالِمُ بَانْسَابِ النَّاس‌ِفِي الاصْلَابِ انَا اعْلَمُ بِسَرَ ائِرِ كُمْ وَظَوَاهِرِ كُم‌ْوَمَا انْتُمْ سَائِرُونَ الَيهِ . عِلْمٌ مُنِحنا مِنْ قَبْلِ خَلْقٍ وَبَعْدَ فِنَاءِ السَّمَوَاتِ وَالارضَيِن وَلَوْلَا تَظَاهُرُ اهْل الْبَاطِلِ وَدَوْلَةُ اهْلِ الضَّلالِ وَشَوْبُ اهْلِ الشَّكِّ لَقُلْتُ قَوْلًا مِنْهُ الْأوَلوُنَ وَ الآخِرُونَ ثُم‌َّوَضَعُ يَدَهُ الشَّرِيفَةِ عَلي فيهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أصْمُتْ كَما صَمَتَ آبَاؤُكَ مِنْ قَبْلِ . « 2 » « من محمد بن على جوادم ! من عالم به نسبهاى همهء مردم هستم ، مردمى كه به دنيا آمده‌اند يا نيامده‌اند . من اعلم از خود شما به ظواهر شما و باطنهاى