امام و عمهء امام است . بانويى كه بركات حوزهء علميه قم از گذشته تا به حال ، به واسطهء وجود مكرمهء او است . بانويى كه حضرت رضا ( ع ) دربارهاش فرموده است : « هر كه او را زيارت كند ، بهشت براى او واجب است . » « 1 » اين بانو در سال 183 هجرى متولد شد ، و چون برادر بزرگوارش به مرو برده شد ، براى زيارت برادر از مدينه حركت نمود ! و چون به قم رسيد ، بيمار شد . چند روزى بيمار بود تا سرانجام در قم از دنيا رفت . سال وفات ايشان 201 از هجرت است . « 2 » پس سن مبارك ايشان تقريباً هيجده سال است . در زير گنبد آن بانوى محترمه چند نفر از دختران و نوههاى امام جواد ( ع ) مدفونند . « 3 » از بزرگان و كملين و اصحاب ائمهء طاهرين عليهم السلام در قم فراوان مدفون شدهاند .
هامش
( 1 ) - عوالم ج 21 ص 331 ، ثواب الاعمال ص 124 ج 1 ، كامل الزيارات ص 324 - وسائل ج 10 ص 451 « سعدبن سعد از امام رضا ( ع ) راجع به فاطمه دختر موسى بن جعفر ( ع ) پرسش نمود . حضرت فرمود : مَنْ زارَها فَلَهُ الْجَنَّةُ » امام صادق ( ع ) فرمود : زيارت او با بهشت برابرى مىكند ؛ يعنى زائرش به بهشت مىرود . ( بحار ج 2 ص 267 المستدرك : ج 2 ص 227 ج 1 ) و نيز امام رضا ( ع ) فرمود : مَنْ زارَها عارِفاً بِحَقِّها وَ جَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ : هركه او را زيارت كند در حالى كه به حق او شناخت و معرفت داشته باشد ، بهشت بر او واجب مىگردد . ( عوالم ج 21 ص 330 ) امام جواد ( ع ) فرمود : هركه قبر عمهام را در قم زيارت كند ، به بهشت خواهد رفت . ( عوالم ج 21 ص 331 ) محدث قمى ( ره ) در منتهى الامال ج 2 در بخش احوالات حضرت معصومه ( ع ) مىنويسد : قاضى نور الله ره در مجالس المومنين فرموده از امام جعفر صادق ( ع ) روايت است كه گفت : « آگاه باش به درستى كه از براى خدا حرمى است و آن مكه است و از براى حضرت رسول ( ص ) حرمى است و آن مدينه است و از براى اميرالمؤمنين ( ع ) حرمى است و آن كوفه است . آگاه باش به درستى كه حرم من و اولاد بعد از من قم است ، آگاه باش : به درستى كه قم كوفهء صغيره است ، و همانا از براى بهشت هشت در است ، سه در آنها به سوى قم است و وفات كند در قم زنى كه او از اولاد من باشد و نام او فاطمه دختر موسى ( ع ) است ، كه داخل مىشوند به سبب شفاعت او شيعه من جميع ايشان در بهشت . »
( 2 ) - وسيلهء المعصوميه ص 66
( 3 ) - مانند زينب و ام محمد و ميمونه دختران حضرت امام جواد ( ع ) و بريهه دختر موسى مبرقع و . . . « منتهى الامال ج 2 »