روابط اخلاقى مالكيت
هر چند كار يا قرارداد ، يا نياز ، موجب مالكيّت فردى است ، ليكن اساساً هر فردى مالكيت خويش را از جامعه مىگيرد ، و جامعه هم مالكيّت خود را از خداوند . يعنى در قانون اقتصاد اسلامى ابتدا همهء جهان از فرش تا عرش و از ذرّه تا كهكشان ، ملك خداوند مىباشد ، و سپس جامعه نسبت به چيزهايى كه امكان مالكيّتش رادارد در طول مالكيّت خداوند مالك آنها مىشود ، و آن گاه فرد با كار يا قرارداد مشروع و يا نياز ، و در طول مالكيّت جامعه مالك آنها مىگردد .
قرآن كريم مىفرمايد : « له ملك السموات و الأرض همهء آسمانها و زمين براى اوست » « 1 » و بنابراين كسى در برابر او هيچ اختيار و قدرتى ندارد ، قدرت مالكيّت اقتصادى هر شخص هم در كادر قدرت او پذيرفته مىشود .
نيز مى فرمايد : « له ما فى السموات و الأرض هر چه در آسمانها و زمين است ملك او مىباشد » . « 2 » قرآن كريم در مورد سفارش به بردگانى كه در راه آزادى خويشند ، مىفرمايد : « آتوهم من مال اللّه الذى آتاكم از مال خدا كه به شما داده است به آنها بدهيد » . « 3 » يعنى مالكيّت شما از مالكيّت الهى انشعاب و يا اعتبار يافته است .
هامش
( 1 ) - فرقان آيه 2 و حديد آيه 2 ، و بروج آيه ، 9 و . . .
( 2 ) - شورى آيه 4 و . . .
( 3 ) - نور آيه ، 33 .