هزار درهم با خود داشتم ، خدمت آن حضرت بردم التماس زياد نمودم كه قبول فرمايد ، تبّسم نموده فرمود كه : استعانت بجو با اين پولها در برگشتن بسوى وطن خود كه راه دور در پيش دارى و دعاى بسيار در حقّ من فرمود « 1 » .
الفصلُ التّاسِع در بعضى آداب و وظايف حجّ كننده
كسى كه ارادهء حجّ مىكند بايد در وقت توجّه به جانب حجّ ، مراعات چند امر را بكند :
اوّل آنكه نيّت خود را از براى خدا خالص كند ، به نحوى كه شائبهء « 2 » هيچ غرضى از اغراض دنيويّه در آن نباشد ، پس نهايت احتياط كند كه مبادا در خفاياى دل او نيّت ديگر باشد : از ريا ، و يا احتراز از مذمّت مردم به سبب نرفتن حجّ ، و يا قصد تجارت و شغل ديگر . چه ، همهء اينها عمل را از قربت و اخلاص خالى مىكند و مانع از مراتب ثواب موعود مىگردد ، و چه احمق كسى است آنكه متحمّل اينقدر زحمات شده ، به جهت خيالات فاسدهء خود بجز خسران فايدهاى و ثمرى نبرد .
دوّم آنكه از گناهانى كه كرده توبهء خالص كند ، و از حقّ النّاس خود را برىء الذّمّه « 3 » سازد و چنان تصوّر كند كه از اين سفر برنخواهد گشت ، و وصيّت خود را مضبوط سازد و آمادهء سفر آخرت شود ؛ چه ، غرض اصلى اين سفر نيز از جملهء تدارك خانهء آخرت است و تمام محبّت دنيا و اهل و عيال را از دل بيرون كند .
سوّم بايد على الدّوام « 4 » در فكر و خيالات نفقه و تعلّم مسايل حجّ باشد ، جهت اينكه
هامش
( 1 ) - ( با اندكى تغيير ) بحار 52 / 9 ب 18 ح 6 ؛ الخرائج 2 / 785 ب 5 .
( 2 ) - شائِبَه : آميختگى ، آميزش چيز بد در چيز بهتر . لغت نامه .
( 3 ) - بَرىءُ الذِّمَّه : آنكه تعهدى يا دينى بر عهده ندارد ، فراغ ذمّه يافته . لغت نامه .
( 4 ) - عَلَى الدَّوام : هميشه ، پيوسته . لغت نامه .