زيارت كنم در روز قيامت ، پس خلاص كنم او را از معاصيَش .
فِى الحديث : روزى امام حسن عليه السلام در كنار رسول خدا صلى الله عليه و آله نشسته بود ناگاه امام حسن عليه السلام سر خود را برداشته عرض كرد : « يا أبَتا ما لِمَن زارَكَ بعدَ مَوتِكَ ؟ » يعنى : اى پدر ، چه ثواب دارد كسى كه تو را بعد از وفات تو زيارت كند ؟ فرمود : يا بُنَىّ ، هر كه به زيارت من آيد بعد از موت من ، پس براى او است بهشت ، و هر كه برود به زيارت پدرت بعد از وفات او پس براى او است بهشت ، و هر كه برود به زيارت برادرت بعد از موت او پس براى او است جنّت ، و هر كه به زيارت تو بيايد بعد از وفات تو پس براى او است جنّت « 1 » .
أيضاً در حديث است كه : هر كه زيارت بكند قبر اشرف كاينات صلى الله عليه و آله ، يا قبر حضرت امير عليه السلام ، و يا قبر حسنين عليهما السلام را ، مىنويسد ملائكهء الهى اسم آن زاير را كه قربة الى اللَّه يكى از اين قبور مطهّره را زيارت كرده باشد ، و مىنويسد اسم پدر و عشيره و بلد او را ، و نوشته مىشود به نور عرش الهى بر روى آن كه : « هذا قبرُ زايرُ قبرِ محمّد المصطفى صلى الله عليه و آله » ؛ يعنى : اين است زاير قبر پيغمبر آخرالزّمان ، و هكذا در زاير قبر حضرت امير عليه السلام نوشته مىشود : « هذا زايرُ قبرِ خيرِ الأوصياء عليه السلام » ، و در [ زاير ] امام حسن عليه السلام : « هذا زايرُ قبرِ الحسَنِ المجتبى عليه السلام » ، و در روى زاير قبر امام حسين عليه السلام نوشته مىشود : « هذا زايرُ قبرِ خَيرِ الشّهداء عليه السلام وَ ابنِ خيرِ الأنبياء صلى الله عليه و آله » ؛ پس زمانى كه روز قيامت شود ساطع گردد از روى زايرين اين قبور ، از علامت آن خطّ نورى درخشنده كه خيره مىكند چشمهاى اهل محشر را ، و به آن نور معروف و شناخته مىشود زيارت آن حضرت « 2 » .
به سند معتبر منقول است كه : محمّد حنفيّه به زيارت برادر خود امام حسن عليه السلام
هامش
( 1 ) - التهذيب 6 / 20 ب 7 ح 1 و 6 / 40 ب 12 ح 2 ؛ وسايل 14 / 329 ب 2 ح 19326 ؛ بحار 44 / 161 ب 22 ذيلح 30 و 97 / 142 ب 1 ح 16 ؛ روضةالواعظين 1 / 168 ؛ كتابالمزار / 180 ب 9 ح 1 .
( 2 ) - در منابع مورد استفاده ، اين روايت در خصوص زائر قبر امامحسين عليه السلام نقل شده است : مستدرك 10 / 229 ب 26 ح 11912 - 2 ؛ بحار 28 / 60 ب 2 و 45 / 181 ب 39 ؛ كاملالزيارات / 265 ب 88 .