بيستم ، تختهاى سلاطين همه سرنگون شدند .
بيست يكم ، جميع پادشاهان عالم در آن روز ( به روايت ديگر تا سه روز ) همه لال بودند و سخن نمىتوانستند گفت .
بيست دوّم ، علم كاهنان بر طرف ، و سحر ساحران باطل شد ، و هر كاهنى كه بود همزادى داشت كه خبرها به او مىگفت ، ميان ايشان جدايى افتاد .
بيست سيّم ، شيطان را همان روز به زنجيرها بستند و چهل روز او را در قلعهاى محبوس ساختند و تخت او را چهل روز در آب غرق كردند .
بيست چهارم ، در آن شب هفتاد هزار قصر از ياقوت سرخ ، و هفتاد هزار از مرواريدِتر بنا كردند و آنها را قصور ولادت ناميدند .
بيست پنجم ، تمامى بهشت را زينت كردند و ندا كردند كه : شاد شو و بر خود ببال كه پيغمبر دوستان تو متولّد گرديد ؛ پس بهشت خنديد و تا قيامت خندان است .
بيست هفتم ، يكى از ماهيان دريا كه او را طموسا مىگويند ، و سيّد و بزرگ ماهيان است ، براى شادى بر ولادت آن حضرت به حركت آمد ، و اگر حقّ تعالى او را ساكن نمىگردانيد هر آينه زمين را بر مىگردانيد .
بيست هشتم ، در آن روز هيچ كوه نماند كه كوه ديگر را بشارت ندهد ، و همه صدا به لا إلهَ إلّااللَّه بلند كردند ، و تمامى كوهها خاضع شدند نزد كوه ابوقبيس براى كرامت آن حضرت .
بيست نهم ، تمامى اشجار تسبيح و تقديس خداوند عالم كردند با شاخهها و ميوهها به شادى ولادت آن حضرت .
سى ام ، روح جناب آدم عليه السلام را بشارت ولادت آن حضرت دادند ، پس هفتاد برابر حسن او مضاعف گرديد ، و در آن وقت تلخى مرگ از كام او بيرون رفت .
سى و يكم ، حوض كوثر در بهشت به اضطراب آمد و هفتاد هزار قصر از درّ و ياقوت بيرون افكند براى نثار ولادت آن حضرت .
مصباح الحرمين ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: عبد الجبار بن زين العابدين شكوئى
ص٣٣٢