ششم ، مدفن ابوطالب ؛ قبرش نزد قبر عبدالمطّلب است ، عمرش بِضع و هشتاد سال بوده است ( و بِضع در لغت عرب اطلاق مىشود [ به ] ما بين سه و ده ؛ پس عمرش از هشتاد و سه گذشته و به [ نزديكى ] نود رسيده بود ) .
فرمودهاند كه : از احاديث معتبره ظاهر مىباشد كه اجداد رسول خدا صلى الله عليه و آله همه انبيا و اوصيا و حاملان دين خدا بودهاند ، و فرزندان اسماعيل عليه السلام ( كه اجداد آن حضرتند ) ، اوصياى ابراهيم عليه السلام بودهاند ، و غالباً پادشاهى مكّه و حجابت خانهء كعبه و تعميرات آن با ايشان بوده است ، و مرجع عامّهء خلق بودهاند ، و ملّت ابراهيم عليه السلام در ميان ايشان بوده است و به شريعت موسى عليه السلام و عيسى عليه السلام ؛ و شريعت ابراهيم عليه السلام در ميان فرزندان اسماعيل عليه السلام منسوخ نشد ، و ايشان حافظان آن شريعت بودند و به يكديگر وصيّت مىكردند و آثار انبيا را به يكديگر مىسپردند تا به عبدالمطّلب رسيد ، و عبدالمطّلب ابوطالب را وصىّ خود گردانيد ، و ابوطالب كتب و آثار انبيا عليهم السلام و ودايعِ « 1 » ايشان را بعد از بعثت تسليم پيغمبر صلى الله عليه و آله نمود ، و به وصيّت عبدالمطّلب ، تمامى اوقات در تربيت رسول خدا صلى الله عليه و آله مضايقه ننمود ، و آن حضرت را در دامن خود پرورش داد .
مرويست كه : روزى جبرئيل نازل شده به رسول خدا صلى الله عليه و آله گفت كه : حقّ تعالى حرام فرموده آتش جهنّم را بر پشتى كه از او فرود آمدهاى ( يعنى عبداللَّه ) ، و شكمى كه تو را برداشته ( يعنى آمنه ) ، و پستانى كه تو را شير داده ( يعنى حليمهء سعيدة ) ، و كنارى كه تو را كفالت و محافظت كرده است ( يعنى ابوطالب ) « 2 » .
در حديث وارد شده كه : بعد از بعثت رسولاللَّه صلى الله عليه و آله ، كفّار قريش در دارُ النَّدوة ، كه محلّ مشورت ايشان بود ، جمع شدند و تدبير ايشان بر آن قرار يافت كه اتّفاق كردند و سوگند خوردند بر عداوت آن حضرت « 3 » . و نامه در ميان خود نوشتند كه با بنى هاشم
هامش
( 1 ) - وَدايِع : جمع وديعه ، امانتها . لغت نامه .
( 2 ) - بحار 15 / 108 ب 1 ضمنح 53 ؛ روضةالواعظين 1 / 139 ؛ عللالشرائع 1 / 176 ب 141 ضمنح 1 ؛ معانىالاخبار / 179 .
( 3 ) - ايمانسيد / 260 .