ناقهء غضبا ، و برادرم علىّ بن أبى طالب عليه السلام بر ناقهاى از ناقههاى بهشت ، و در دست او لوايى خواهد بود كه او را لواء حمد نامند ، و در نزد عرش ندا خواهد كرد كه : لا إلهَ إلّااللَّه محمّد رسولاللَّه صلى الله عليه و آله ؛ و مردمان خواهند گفت كه : نيست اين شخص الّا ملك مقرّب يا نبىّ مرسَل يا حامل عرش ربّ العالمين . و ملكى از ساكنان عرش فرياد خواهد كرد كه :
اين مرد نه ملك مقرّب است و نه نبىّ مرسل ، و نه بردارنده عرش عظيم ، بلكه اين صدّيق اكبر ، علىّ بن ابى طالب عليه السلام است « 1 » .
پنجم ، در بعضى اخبار وارد است كه غير از آن چهار نفر ، سيّدالشهدا عليه السلام نيز به ذوالجناح سوار خواهد بود ( كه گويا در روز عاشورا بعد از وداع اهل بيت عليهم السلام به عزم شهادت روانه شد ، در بين راه آن حيوان سر بلند كرده نگاهى به آن جناب نمود ؛ حضرت عليه السلام فرمود : مطلبى دارى بگو ، خلّاق عالم قفل از دهان آن حيوان برداشته گفت :
فدايت شوم ، امروز بار شهادت را به منزل مىرسانم ، التماس آن دارم كه روز قيامت به غير از من سوار نشوى ؛ حضرت ، دست به صورت و يالش كشيده فرمود : خاطر جمع باش ، صاحب تو بى وفا نيست .
قربان پنجم ، قربانى نذر است كه شخص نذر مىكند كه : فلان حاجت برآورده شود در راه خدا قربانى مىكنم ( از اين قبيل است عهد و يمين ) .
ششم ، قربانى خُلود است و آن . . . « 2 » كه در قيامت بعد از حساب خلايق و تعيين اهل بهشت و اهل جهنّم ، موت را به صورت گوسفند املَح « 3 » مىآورند ، حضرت يحيى عليه السلام او را حضور جميع خلايق ذبح مىكند و مىفرمايد كه : ببينيد مرگ را كشتم ، ديگر مرگ نخواهد بود ، اهل بهشت در بهشت ، و اهل جهنّم در جهنّم مخلّد خواهد بود ( بعضى گفته كه ذبح آن با يحيى عليه السلام مىباشد به جهت آنكه در اسم او اشاره است به حيوةِ « 4 » ابديّه ، و بعضى گفته كه جبرئيل ذبح مىكند مرگ را ) ؛ پس فرياد مىكند : « يا أهلَ النّار الخُلود الخُلود وَ يا أهل الجنّة الخُلود الخُلود ؛ خدا حكم فرموده كه نميريد ، هميشه زنده بمانيد ،
هامش
( 1 ) - المناقب / 209 ؛ بحار 7 / 233 ب 8 ح 6 ؛ كفايةالاثر / 100 .
( 2 ) - عبارت متن خوانده نشد . م .
( 3 ) - امْلَح : سپيد سياهى آميخته ، گوسفندى كه پشمش سفيد و سياه با هم آميخته باشد . لغت نامه .
( 4 ) - حَيوة : رسمالخطى از كلمهء حياة ، زندگانى . لغت نامه .