مسجدى مشاجره و مجادله نموده ، بالاخره انجام كار را به صلح گذاشتهاند ، بنّايى آورده مسجد را از وسط ديوار كشيده ، هر يك متصرّف نصفى شدند ، آقا جمال ، بنا به رسم ولايت ، يك نفر را كه شال عزا به گردن انداخته و سوار اسب شده ، به جهت بزرگى شهر ، در كوچه و بازار خبر و اعلان مردم را به اهل شهر مىرساند ، امر كرد كه : خبر ده به اهل شهر كه آقا جمال در فلان مسجد اقامهء تعزيه دارد ، حاضر بشويد . علما و اكابر « 1 » و كسبه در مسجد حاضر شده بعد از قرائت فاتحه و تعزيه و تسلّية و صرف قليان و چاى ، سؤال كردند از آقا كه : اين چه بنا ، و عزادارى براى كيست ؟ ( به خيال ايشان كه يكى از اكابر علماى ساير بلاد وفات نموده ) ، آقا جمال فرمود كه : خداوند عالم مرحوم شده و دار بقا را اختيار فرموده ! اين مجلس ، مجلسِ تعزيهء مرحوم خدا است ! ! همه تعجّب كرده گفتند : آقا اين چه فرمايش است ؟ ! فرمود : اگر خدا نمرده پس چرا خانهء او را تقسيم نمودهاند مثل متروكات مرده ؟ ! آن دو نفر ملّا از شنيدن اين سخن خجالت بسيار كشيده ديوار را از بين [ مسجد ] برداشتند ( من باب شوخى نوشته شد ، اميد عفو از ارباب كمال داريم ) .
الفصلُ السّابع عَشَر در ميزاب رحمت
[ ميزاب رحمت ] كه ناودان رحمتش گويند ( كه آب باران بيت از آن مىريزد ) و در بالاى حجر اسماعيل واقع شده ؛ و آبى كه از آن ريخته مىشود شفا است براى هر ناخوشى و مرضى ؛ چنانچه مصادف روايت كرده است كه : شخصى از ياران ما در مكّه بيمار شد ، تا آنكه به حال مرگ افتاد ، به خدمت [ حضرت ] صادق عليه السلام حالِ او را عرض كردم ، فرمود : اگر من بجاى شما بودم از آب ناودان كعبه به او مىخورانيدم . پس ما طلب كرديم ، نزد هيچ كس نيافتيم ، ناگاه ابرى بلند شد و رعد و برق ظاهر شد و باران آمد ، قدحى گرفته از آب ناودان پر كرده ، آوردم به نزد بيمار ، از آن آب خورد ، فى الفور شفا يافت « 2 » .
هامش
( 1 ) - اكابِر : بزرگان . لغت نامه .
( 2 ) - كافى 6 / 387 بابفضلماء ح 6 ؛ و در منابع ذيل از « صارم » نقل شده است : وسايل 25 / 262 ب 17 ح 31866 ؛ مكارمالاخلاق / 156 فىماءالميزاب .