الفصلُ العاشِر در بيان آداب سفر
فرمودهاند كه : مكروه است سفر كردن در روز سيُّم و چهارم و پنجم و ششم و سيزدهم و شانزدهم ، بيست [ و ] يكم ، بيست [ و ] چهارم ، بيست [ و ] ششم هر ماه « 1 » .
و روايت ديگر وارد شده است كه : روز چهارم و ششم و بيست [ و ] يكم ، براى سفر و غير آن خوب است ، و روز هشتم و بيست [ و ] سيُّم خوب نيست « 2 » . و فرمودهاند كه :
ترك نموده شود سفر در هفت روز از هريك از ماههاى عربى كه عبارت باشد از : سيّم و پنجم و سيزدهم و شانزدهم و بيست [ و ] يكم و [ بيست و چهارم ] و بيست [ و ] پنجم « 3 » ؛ چنانچه [ اين روزها را ] به نظم آورده گفتهاند :
هفت روزى نحس باشد در مهى * زان حذر كن تا نيابى هيچ رنج
سه و پنج و سيزده با شانزده * بيست يك با بيست چار و بيست پنج
و بهتر آن است كه اجتناب نمايد از سفر كردن در كوامل سال ، و كوامل سال ، چنان كه در حديثى آمده است دوازده روز است ، و آن عبارتست از : دوّم محرّم و دهم صفر و چهارم ربيعالاوّل و بيست [ و ] سيّم ربيعالثّانى و بيست [ و ] هشتم جمادىالاولى و دوازدهم جمادى الاخرى و دوازدهم رجب المرجّب و بيست [ و ] ششم شعبان و بيست [ و ] چهارم رمضان و دوّم ماه شوّال و بيست [ و ] هشتم ذى القعده و هشتم ذى الحجّه « 4 » .
فِى الحديث : جناب اميرالمؤمنين عليه السلام فرموده كه در هر سال بيست [ و ] چهار روز
هامش
( 1 ) - بحار 97 / 102 ب 1 ذيلح 2 .
( 2 ) - بحار 97 / 102 ب 1 ح 3 .
( 3 ) - روايات زيادى در اين زمينه با اختلافِ الفاظ در بسيارى از منابع ( در ابواب مسافرت ) ، نقل شده است ، همچنين شعرى كه به زبان عربى شامل اين مفاهيم است در ( بحار 56 / 55 ب 21 ) و ( الحدائق الناضرة 14 / 31 ) نقل شده است . م .
( 4 ) - ( با تغييرات ) مستدرك 8 / 206 ب 21 ح 9260 - 8 ؛ بحار 56 / 55 ب 21 ؛ آداب سفر / ورق 87 .