تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مصباح الحرمين ( فارسى ) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠
بدرستى كه [ حضرت ] كاظم عليه السلام فرمود كه : ضامنم براى كسى كه بيرون آيد براى سفرى و سر عمّامه را به زير حنَك « 1 » باشد ، آنكه به او آسيبى نرسد از دزد و غرق و سوختن « 2 » . و قدرى از تربت مقدّس سيّد شهدا عليه السلام با خود بردارد ، و در وقت برداشتن بگويد : « اللَّهُمَّ هذهِ طينَةُ قَبرِ الْحُسَينِ عليه السلام وَليّكَ وَ ابنُ وليّكَ اتَّخَذتُها حِرزاً لِما أخافُ وَ ما لا أخافُ » « 3 » . و با خود بردارد عقيق يمنى ، تا از جميع بلاها در حفظ و امان خدا باشد ؛ ابن طاووس به روايت قاسم بن علا نقل فرموده از صافى ، خادم امام علىالنّقى عليه السلام ، كه : رخصت طلبيدم از آن حضرت كه به زيارت جدّش امام رضا عليه السلام بروم ، فرمود كه با خود انگشترى داشته باشى كه نگينش عقيق زرد باشد و نقش نگين ماشاءاللَّه لا قوّة الّا باللَّه استغفراللَّه باشد ، و بر روى ديگر نگين محمّد و على نقش كرده باشند ، چون اين انگشتر را با خوددارى امان يا بى از شرّ دزدان و راهزنان ، و براى سلامتى تو تمامتر است و دين تو را حفظ كننده‌تر است . . . « 4 » . و مستحبّ است كه چون مسافر ارادهء سفر نمايد غسل كند پيش از بيرون رفتن ، و دو ركعت نماز بخواند در وقت بيرون رفتن از خانهء خود : در ركعت اوّل بعد از حمد سورهء توحيد را بخواند و در ركعت ثانيه سورهء انّا انزلناهُ را ، و بعد از نماز بگويد : « اللَّهُمَّ انّي « استَودِعُكَ نَفسي وَ اهلي وَ مالي وَ ذرّيّتي وَ دنياي وَ آخِرتي وَ أمانَتي وَ خاتمةَ عَملي » « 5 » . و مستحبّ است كه جمع نمايد اهل بيت و عيال خود را در خانه و بگويد : « اللَّهُمَّ انّي
هامش
( 1 ) - حَنَك : زير زَنَخ ( چانه ) از مردم و جز آن . لغت نامه . ( 2 ) - الفقيه 2 / 301 ح 2519 ؛ وسايل 11 / 452 ب 59 ح 15238 ؛ بحار 73 / 232 ب 48 ح 12 و 97 / 109 ب 1 ح 18 ؛ الامان / 102 ف 2 ؛ المحاسن 2 / 373 ب 35 ح 137 ؛ مكارم‌الاخلاق / 120 . ( 3 ) - بحار 97 / 109 ح 18 ؛ الامان / 47 ف 2 . ( 4 ) - ( با اضافات ) الامان / 48 ف 3 . ( 5 ) - كافى 4 / 283 ح 1 ؛ الفقيه 2 / 271 ح 2413 ؛ وسايل 11 / 379 ب 18 ح 15064 ؛ مستدرك 1 / 127 ب 15 ح 9227 - 1 و 6 / 312 ب 21 ح 6888 - 1 ؛ بحار 73 / 244 ب 48 ح 27 ؛ دعائم‌الاسلام 1 / 345 ؛ المحاسن 2 / 349 ب 9 ح 29 ؛ نوادرالراوندى / 31 .
مصباح الحرمين ( فارسى ) — صفحة 110 | عبد الجبار بن زين العابدين شكوئى