كه شنيده شود و مفهوم نگردد . و آنچه در دل گذرد .
هجزع
(
hjeza '
) ا . ع . بددل و ترسو .
هجس
(
hajs
) ا . ع . آواز نرم و پست كه شنيده شود و مفهوم نگردد . و آنچه در دل گذرد .
هجس
(
hajs
) م . ع . هجس فى صدره هجسا ( از باب ضرب ) :
گذشت در دل او . و هجس فلانا : باز گردانيد فلان را از كارى .
هجش
(
hajc
) م . ع . هجشه هجشا ( از باب نصر ) : به آرامى راند آن را .
و هجش الشئ : برانگيخت آن چيز را . و هجش بينهم : برآغالانيد ميانه ايشان را .
و هجش اليه : مشتاق و آرزومند شد بسوى آن .
هجشة
(
hajcat
) ا . ع . نهضت و برخاستگى و غضب .
هجع
(
haj '
) م . ع . هجع جوعه هجعا ( از باب فتح ) : شكست گرسنگى او را . فهجع جوعه : پس شكسته شد گرسنگى او ( لازم و متعدى ) .
هجع
(
hej '
) و (
haje '
) و (
hoja '
) ا . ع . مرد غافل و گول و احمق .
هجع
(
hojja '
) ع . ج . هاجع .
هجعة
(
haj'at
) ا . ع . يك مرتبه خوابيدن در شب . و خواب سبك اول شب .
يق : جاء بعد هجعة من الليل : اى بعد نومة خفيفة من اول الليل .
هجعة
(
hej'at
) ا . ع . نوع و هيئت خوابيدن .
هجعة
(
hej'at
) و (
hoja'at
) ا . ع . مرد غافل احمق و گول .
هجعمة
(
haj'amat
) ا . ع .
دليرى و جرئت و گستاخى و جسارت .
هجف
(
hajaf
) م . ع . هجف هجفا ( از باب سمع ) : گرسنه شد و فروهشته گرديد شكم آن . و هجفت ارضنا : پراكنده شد آنچه در زمين ما بود .
هجف
(
hejjaf
) ا . ع . شترمرغ سالخورده . و درشت اندام گرانسنك از شترمرغ و از مردم . و دراز ستبر و فراخ شكم .
هجفان
(
hajf n
) ص . ع .
تشنه .
هجفة
(
hejfat
) ا . ع . ناحيه تر و نمناك .
هجفة
(
hajefat
) ا . ع . زن لاغر .
هجفجف
(
hajafjaf
) ا . ع .
فراخ شكم .
هجل
(
hajl
) ا . ع . زمين پست هموار و يا جنگل ميان دو كوه . ج : اهجال و هجال و هجول و هجلات .
هجل
(
hajl
) م . ع . هجلت المراه بعينها هجلا ( از باب نصر ) :
چشم گردانيد آن زن براى اشاره كردن بسوى مردى . و هجل به : انداخت آن را .
هجل
(
hojol
) ص . ع . طريق هجل : راه تنك پاسپرده نشده .
هجلات
(
hajal t
) ع . ج .
هجل .
هجم
(
hajm
) م . ع . هجم هجما و هجوما . ر . هجوم .
هجم
(
hajm
) ا . ع . خوى و عرق .
و نام آبى .
هجم
(
hajm
) و (
hajam
) ا .
ع . كاسهء بزرك . ج : اهجام .
هجمة
(
hajmat
) ا . ع . هجمة الشتاء : شدت و سختى سرما . و هجمة الصيف : شدت و سختى گرما . و هجمة الابل : از چهل شتر و زيادتر و يا از هفتاد تا صد شتر و يا اندكى كم از صد شتر .
هجن
(
hajn
) م . ع . هجنت الجارية هجنا ( از باب ضرب و نصر ) :
هاجن گرديد آن دخترك . و كذا : هجنت النخلة و غيرها .
هجن
(
hojon
) و (
hojn
) ع .
ج . هجين . و ج . هجينة .
هجناء
(
hojan '
) و
هجنان
(
hojn n
) ع . ج . هجين .
هجنة
(
hojnat
) ا . ع . سخن معيوب . و زشتى و اضاعت علم . و بودن پدر آزاد و مادر بنده . و قبح و عيب . يق : فيه هجنة : اى قبح و عيب .
هجنة
(
hojnat
) م . ع . هجن هجانة و هجنة و هجونة . ر .
هجانة .
هجنتفزا
(
hojnat - faz
) ص . پ . كسى كه بر قباحت و بدى مىافزايد .
هجند
(
hajand
) ا . پ . مچهاى كه برغست نيز گويند .
هجنس
(
hejans
) ا . ع . گران سنك و ثقيل .
هجنع
(
hajanna '
) ا . ع . مرد دراز ستبر و دراز و ستبر از هر چيزى . و پيرمرد موى پيش سر رفته . و شترمرغ كل كه هنوز در آن توانايى باشد . و شتر بچهاى كه در شدت گرما زاده شده باشد .
هجنعة
(
hajanna'at
) ا . ع .
شترمرغ ماده كل كه هنوز در آن توانايى باشد .
هجنف
(
hajannaf
) ا . ع .
دراز پهن .