هتل
(
hatl
) م . ع . هتلت السماء هتلا و هتولا و هتلانا و تهتالا ( از باب ضرب ) : پياپى باريد و يا نيك باريد ابر .
هتل
(
hatel
) ص . ع . سحاب هتل : ابر نيك بارنده .
هتل
(
hottal
) ع . ج . هاتل .
هتلان
(
hatal n
) ا . ع . باران سست پيوسته .
هتلان
(
hatal n
) م . ع . هتل هتلا و هتلانا . ر . هتل .
هتلى
(
hatl
) ا . ع . نام گياهى .
هتم
(
hatm
) م . ع . هتم فاه هتما ( از باب ضرب ) : شكست دندان او را از بن و يا شكست جلو دندان او را . و هتم الثنية : شكست دندان پيشين را .
هتم
(
hatam
) م . ع . هتم الرجل هتما ( از باب سمع ) : از بن شكسته شد دندان پيشين آن مرد .
هتماء
(
hatm '
) ص . ع . مؤنث اهتم : زن شكسته دندان پيشين .
هتمرة
(
hatmarat
) ا . ع . بسيارى سخن .
هتملة
(
hatmalat
) ا . ع . سخن پوشيده . ج : هتامل .
هتملة
(
hatmalat
) م . ع . هتمل الرجل هتملة : سخن پوشيده گفت آن مرد .
هتمنة
(
hatmanat
) م . ع .
هتمن هتمنة : بسيار سخن گفت .
هتن
(
hatn
) م . ع . هتنت السماء هتنا و هتونا و هتنانا و تهتانا ( از باب ضرب ) : باريد ابر و چكيد مثل هطل و يا فوق هطل و يا سست و پيوسته باريد و يا ساعتى باريد و پس سست شد و سپس باز باريد .
و هتن المطر : ريخت باران . و هتن الدمع كذلك .
هتن
(
hoton
) ع . ج . هتون .
هتن
(
hotton
) ع . ج . هاتن .
هتنان
(
hatan n
) م . ع . هتن هتنا و هتنانا . ر . هتن .
هتو
(
hatv
) م . ع . هتوته هتوا ( از باب نصر ) : شكستم آن را زير پاى .
هتوء
(
hotu '
) ا . ع . شكافتگى و دريدگى .
هتوف
(
hatuf
) ص . ع . قوس هتوف : كمان با بانك .
هتول
(
hotul
) م . ع . هتل هتلا و هتولا . ر . هتل .
هتون
(
hatun
) ص . ع . سحاب هتون : ابرى كه گاه ببارد و گاه نبارد . ج :
هتن .
هتون
(
hotun
) م . ع . هتن هتنا و هتونا . ر . هتن .
هتهات
(
hath t
) ص . ع . مرد بسيار سخنگوى كه تند سخن مىراند .
هت هت
(
hat - hat
) ا . ع .
كلمهايست كه بدان شتر را بر آب زجر كنند .
هتهتة
(
hathatat
) م . ع .
هتهته هتهتة : شكست آن را و خرد كرد .
و هتهت فى كلامه : تند و بسيار سخن راند . و هتهت البعير : زجر كرد آن شتر را در آب بلفظ هت هت .
هتى
(
haty
) و
هتئ
(
hati '
) و (
heti '
) و
هيتاء
(
hety '
) ا . ع .
وقت و هنگام بخصوص هنگام از شب .
هيتان
(
hatay n
) ا . ع . شتران ريزه . و مردم خرد و فرومايه . و افزونى در سخن . و ابناشتگى و آگندگى .
هتيكة
(
hatikat
) ا . ع . فضيحت و پردهدرى .
هتيمة
(
hatimat
) ا . ع . گياه حمض ريزه .
هث
(
hass
) م . ع . هث هثا ( از باب ضرب ) : دروغ گفت .
هثاث
(
hass s
) ص . ع . بسيار دروغگوى .
هثرمة
(
h sramat
) ا . ع .
بسيارى سخن . و كثرت كلام .
هثم
(
hasm
) ص . ع . هثمه هثما ( از باب ضرب ) : كوفت آن را تا نرم شد و ساييده گشت . و هثم لفلان من ماله : بيك بار مال نيكو و جيد داد فلان را .
هثم
(
hosom
) ا . ع . ريك توده فرو ريخته .
هثملة
(
hasmalat
) ا . ع .
تباهى و فساد . و اختلاط و آميختگى .
هثمنة
(
hsmanat
) م . ع .
هثمن هثمنة : بسيار سخن گفت .
هثهاث
(
hash s
) ا . ع . شهر بسيار خاك . و دروغگوى .
هثهاث
(
hash s
) و (
hesh s
) ص . ع . آميخته . و شتاب كننده . و پاسپرده .
و ستمكننده .
هثهثة
(
hashasat
) م . ع .
هثهث الشئ هثهثة : آميخته و مختلط شد آن چيز . و هثهث الوالى الرعية :
ظلم كرد و ستم نمود والى مر رعيت را . و هثهثت السحابة بقطرها و سلجها :
بشتاب باران و برف باريد آن ابر . و هثهث فى السير و غيره : شتاب كرد در رفتن و جز آن . و هثهث الشئ : سخت در زير پاى سپرد آن چيز را .
هج
(
haj
) ص - م ف . پ . راست و افراخته شده . و تدارك و آمادگى با شتاب و چالاكى . و هر چيز افراخته مانند نيزه و علم