كننده و به حق بازگردنده . ج : هود .
هائر
(
h 'er
) ص . ع . بناى شكسته و ويران .
هائع
(
h 'e '
) ص . ع . رجل هائع لائع : مرد بد دل ترسو و سست و ضعيف . و رجل جائع هائع : مرد سخت گرسنه حريص . و رصاص هائع : ارزيز گداخته روان . و ليل هائع : شب تاريك .
هائعة
(
h 'e'at
) ا . ع . آواز سخت و آوازى كه از وى بترسند .
هائف
(
h 'ef
) ص . ع . رجل هائف : مرد زود تشنه شونده و يا سخت تشنه .
هائفة
(
h 'efat
) ص . ع . ابل هائفة : شتران تشنه كه بسوى باد سموم دهان گشاده دارند .
هائل
(
h 'el
) ص . ع . ترساننده .
و در مبالغه گويند : هول هائل : يعنى ترس بسيار . و رمل هايل : ريگ فرو ريخته .
هايل
(
h yel
) و
هايله
(
h yele
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هولناك و مخوف و مهيب و ترسناك و پر بيم .
هائم
(
h 'em
) ص . ع . رجل هائم : مرد سرگشته و سخت تشنه . ج :
هيام .
هاينه
(
h yene
) پ . كلمه تأكيد يعنى هر آينه و ناچار و لاعلاج و لابد و بىشك و بىدغدغه و البته .
هايهات
(
h yah t
) و
هايهان
(
h yah n
) ع . ر . هيهات .
هاىهاى
(
h y - h y
) پ . كلمهء تأكيد يعنى زود زود و جلد جلد و بشتاب .
هايهاى
(
h ye - h y
) ا . پ .
شور و غوغاى ماتمزدگان .
هاىهوى
(
h y - huy
) پ .
كلمه تأكيد يعنى هاى هاى و زود زود و بتعجيل .
هاىهوى
(
h y - huy
) ا . پ .
شور و غوغاى اهل طرب .
هائينه
(
h 'ine
) پ . كلمه تأكيد يعنى هاينه و هر آينه و البته .
هب
(
heb
) پ . بلغت زند و پازند : كلمهء امر يعنى بگذار .
هب
(
habb
) م . ع . هبت الريح هبا و هبوبا و هبيبا ( از باب نصر ) :
وزيد آن باد . و هب فلان من نوم :
بيدار شد فلان . و هب السائر من الانسان و الحيوان هبا و هبابا :
بنشاط رفت و تيز و شتاب رفت خواه انسان باشد و يا حيوان . و هب الشئ هبا و هبة و هبة : بريد آن چيز را و قطع نمود .
و هب السيف : درخشيد آن شمشير و روان شد در ضريبه . و كذلك الرمح . و هب فلان :
مدتى غايب شد فلان . و هب فى الحرب :
شكست خورد در جنك و فرار كرد . و هب الرجل يفعل كذا : شروع كرد آن مرد در كردن آن كار . و هببت بالتيس : خواندم آن تكه را براى گشنى . و من اين هببت :
از كجا آمدى تو . و من اين هببت عنا ( از باب سمع ) : از كجا پنهان شدى از ما . و هب التيس هبابا و هبيبا و هبة ( از باب ضرب و نصر ) : بانك كرد آن تكه وقت گشنى و تيز شد .
هبا
(
hab
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گرد و غبار كه از روزن در آفتاب پديد آيد و نغام . و حقير و ذليل و خوار و ناچيز . و هبا كردن : تباه كردن و نابود ساختن و ريز ريز كردن و ساييدن و بخار كردن .
هباء
(
hab '
) ا . ع . گرد و غبار هوا كه از روزن در آفتاب پيدا آيد و بدود ماند و نغام . و غبار و ريزههاى خاك بلند رفته و پراكندهء بر زمين . و مردم كم عقل . ج : اهباء و اهبية .
هباءة
(
hab 'at
) ا . ع . زمينى مر غطفان را . و يوم الهباءة : روزى كه در آن روز جنگى در نزديكى ديوار مدينه واقع شد .
هباب
(
hab b
) ا . ع . گرد و غبار هوا كه از روزن در آفتاب پيدا آيد .
هباب
(
hab b
) م . ع . هب هبابا و هبيبا و هبة . ر . هبة .
هباب
(
hab b
) و (
heb b
) ا . ع . نشاط شتر در رفتن .
هباب
(
heb b
) ا . ع . بيدار شدن از خواب . و بنشاط رفتن هر روندهاى و تيز رفتن آن .
هباب
(
heb b
) م . ع . هب هبا و هبابا . ر . هب .
هباب
(
habb b
) ا . ع . بادى كه به سختى و شدت مىوزد .
هبات
(
heb t
) ع . ج . هبة .
هبار
(
habb r
) ص . ع . سيف هبار : شمشير بران .
هبار
(
habb r
) ا . ع . كس بسيار پشم . و از اعلام است .
هباران
(
habb r ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : نام دو ماه در ميان زمستان از ماههاى رومى يعنى كانون اول و كانون دويم .
هبارك
(
hob rek
) ص . ع .
شاب هبارك : جوان تمام جوانى نيكو اندام .
هبارية
(
hob reyat
) ا . ع .
آن چيزى از پرز پنبه كه مىپرد و همچنين از پشم و پر .
هبارية
(
hob riyyat
) ص . ع .
ريح هبارية : باد گردناك غبارآلود .
هباش
(
habb c
) ص . ع . بسيار