هبر : شتر پر گوشت فربه . و بعير هبر و بر : شتر پر گوشت پشمناك .
هبر
(
hobor
) ع . ج : هبير .
هبر
(
hebber
) ص . ع . بريده و قطع شده .
هبراء
(
habr '
) ص . ع . ناقة هبراء : ماده شتر گوشتناك .
هبرة
(
habrat
) ا . ع . مهرهاى كه زنان مردان را بدان بند كنند . و پاره گوشت بىاستخوان . و پارهء فراهم آمدهء از گوشت . و نام بطنى از تازيان . و نام مردى .
هبرة
(
haberat
) ص . ع . مؤنث هبر . يق : ناقة هبرة : ماده شتر بسيار گوشت .
هبرج
(
habraj
) ا . ع . رفتار شتاب سبك . و مرد متكبر و درهمكننده رفتار . و جامهء نگارين . و گاو نر . و آهوى كلان سال .
هبرج
(
habraj
) و (
hebrej
) ا .
ع . مرد ستبر فربه .
هبرجة
(
habrajat
) م . ع .
هبرج الثوب هبرجة : نگارين كرد جامه را . و هبرج الرجل : درهم آميخت آن مرد رفتار را .
هبردانة
(
hebred nat
) ص .
ع . ثريدة هبردانة مبردانة : اشكنهء سرد فراهم آوردهء گرد كرده .
هبرزى
(
hebreziyy
) ا . ع . دست بند فارسى . و دينار نو . و هر چيز خوب و با ديدار . و موزه نيكو . و زر بىآميغ . و شير بيشه . و ام الهبرزى : تب و حمى .
هبرقى
(
habraqiyy
) و (
hebreqiyy
) ا . ع . آهنگر . و زرگر . و گوسپند . و گاو دشتى .
هبرك
(
habrak
) ص . ع . شباب هبرك : جوانى تمام . و شاب هبرك :
جوان تمام جوانى نيكو اندام .
هبركة
(
habrakat
) ا . ع . دختر نازك اندام .
هبركع
(
habarka '
) ا . ع . مرد كوتاه قامت .
هبركل
(
habarkal
) ا . ع . جوان خوب اندام نيكو تن .
هبرمة
(
habramat
) ا . ع . بسيار خوردن و بسيار گفتن .
هبرون
(
habrun
) ا . ع . نام شهرى قديم در فلسطين .
هبرية
(
hebreyat
) ا . ع . پرز ريزهء پنبه و پشم و پر . و چرك و سبوسه سر .
هبز
(
habz
) م . ع . بريدن پارهاى بزرك از گوشت . و نيز هبز : گوشت گرفتن شتر . و هبز الظبى و غيره هبزا ، لغة فى ابز يعنى برجست آن آهو و جز آن در دويدن ، و الفعل من ضرب . ر . ابز .
هبزان
(
habaz n
) م . ع . هبز هبوزا و هبزانا ( از باب ضرب ) : مرد و يا ناگاه مرد .
هبس
(
habas
) ا . ع . گل بنفشه . و قسمى از آويشن كوهى . و گل خيرو و اقحوان .
هبش
(
habc
) م . ع . هبش لعياله هبشا ( از باب ضرب ) : كسب كرد و ورزيد جهة عيال خود . و هبش الشئ :
فراهم آورد و جمع كرد آن چيز را . و هبش فلانا : زد فلان را و درد آورد آن را .
هبص
(
habas
) م . ع . هبص هبصا ( از باب سمع ) : شادمانى نمود .
و هبص فلان : شتاب كرد فلان . و هبص على الصيد : آزمند شد بر شكار . و هبص على الشئ ياكله : بحرص خورد آن چيز را و بيقرارى نمود بر آن .
هبص
(
habes
) ص . ع . شادمان .
و شتاب .
هبصة
(
habesat
) ص . ع . مونث هبص .
هبصى
(
habas
) ا . ع . رفتار شتاب .
هبط
(
habt
) م . ع . هبط فلانا هبطا ( از باب نصر ) : فرود آورد فلان را . و هبط المرض لحمه : لاغر كرد بيمارى او را . و هبط فلانا : زد فلان را . و هبط بلد كذا : در آمد در آن شهر و درآورد وى را در آن شهر ( لازم و متعدى ) . و هبط الشئ : كم شد آن چيز . و هبط فلان فى الشر : ببدى افتاد فلان . و هبط فلان من موضع الى موضع : منتقل شد فلان از موضعى بموضعى ديگر . و هبطه الله :
كم كرد آن را خداى .
هبط
(
hobot
) ع . ج . هبوط .
هبطة
(
habtat
) ا . ع . زمين هموار پست .
هبع
(
hoba '
) ا . ع . شتر بچهاى كه در آخر نتاجزاده شده باشد . ج : هبعات و هباع . يق : ما له هبع و لا ربع : ر .
ربع .
هبعات
(
hoba ' t
) ع . ج . هبع و هبعة .
هبعان
(
haba ' n
) م . ع . هبع هبوعا و هبعانا . ر . هبوع .
هبعة
(
hoba'at
) ا . ع . شتر بچة ماده كه در آخر نتاج زاده شده باشد . ج :
هبعات .
هبقع
(
habqa '
) ا . ع . كوتاه بالاى گرد اندام استوار خلقت سخت پى .
هبك
(
habak
) ا . پ . كف دست .
هبكات كلب
(
hobak to - kalben
) ا . ع . نام چند آب مر كلب را .
هبكة
(
hobakat
) ا . ع . مرد احمق