باشد . و پيوسته و همواره و هميشگى .
هاموم
(
h mum
) ا . ع . پيه گداخته . و كوهان گداخته . و شتر گداخته كوهان .
هامون
(
h mun
) ا . پ . دشت و صحرا و زمين هموار خالى از بلندى و پستى كه بتازى قاع گويند .
هامون نورد
(
h mun - navard
) ص . پ . آنكه در دشت و بيابان سفر مىكند .
هامى
(
h mi
) ص . پ . سرگشته و حيران مانده .
هاميان
(
h my n
) ا . پ .
هميان .
هان
(
h n
) پ . كلمهء امر يعنى بشتاب و جلدباش .
هان
(
h n
) پ . كلمه جواب بمعنى آرى و بلى . و كلمه تنبيه كه در محل آگاه كردن و تأكيد نمودن در كارى به كار مىبرند خواه بطريق امر باشد و يا نهى و خواه بخوش طبعى و ظرافت و خواه بتصديق و جد .
هان
(
h n
) م ف . پ . براستى و در حقيقت .
هانة
(
h nnat
) ا . ع . پيه درون چشم كه زير مقله باشد . و باقى مانده مغز . و توانايى و فربهى شتر .
هانجتور
(
h njtur
) ا . پ .
بهره و حصه و پاره و جزء و هاختور .
هانذا
(
h naz
) ع . يعنى اينك .
هانع
(
h ne '
) ص . ع . فروتن .
ج : هنع .
هانه
(
h na
) پ . هاى آخر غير ملفوظ - كلمه جواب يعنى نيست او .
هانى
(
h ni
) پ . بلغت پهلوى كلمه امر يعنى بنشين .
هانئ
(
h ne '
) ا . ع . نوكر و خادم . و از اعلام است .
هاو
(
h v
) پ . كلمهايست كه در هنگام حمله بر دشمن استعمال مىكنند .
هاوش
(
h voc
) و
هاوشت
(
h voct
) ا . پ . بلغت زند و پازند : پيرو پيغمبر و امت پيغمبر و متعلق و وابسته .
هاون
(
h van
) ا . پ . جوغن و جواز و چپسين و مهراس و كماره و ابزارى كه در آن چيزى را مىكوبند و نرم مىكنند .
و فرج زن .
هاون
(
h ven
) ا . پ . بلغت زند و پازند : اولين گاه از پنج گاه عبادت .
هاون
(
h van
) و (
h von
) ا . ع . مأخوذ از هاون فارسى و بمعنى آن .
هاون دسته
(
h van - daste
) ا . پ . ابزارى از سنك و يا فلز و يا چوب كه بدان در هاون چيزى را كوبند .
هاونكوب
(
h van - kub
) ا . پ . واو دويم مجهول - آنكه در هاون چيزى مىكوبد . و مركبساز .
هاوون
(
h vun
) ا . ع .
مأخوذ از هاون فارسى و بمعنى آن . ج :
هواوين .
هاوى
(
h vi
) ا . ع . ملخ . و مگس . يق : جاء الغاوى و الهاوى :
الغاوى الجراد و الهاوى الذباب .
هاوى
(
h viyy
) ص . ع . هوايى و هوادار .
هاوية
(
h veyat
) ص . ع .
مادر گم كرده فرزند .
هاوية
(
h veyat
) ا . ع . دوزخ و جهنم . و قوله تعالى :
فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ
اى مستقره النار . و نيز . الهاوية : دوزخ .
هاويه
(
h veye
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نام طبقه هفتم از طبقات دوزخ .
هاويهبند
(
h veye - band
) ا .
پ . محبوس در دوزخ .
هاويه مثال
(
h veye - mes l
) ص . پ . مانند دوزخ و دوزخى و جهنمى .
هاه
(
h h
) ا . ع . كلمهء وعيد و تهديد است . و حكايت خندهء خندهكننده . يق :
ضحك فلان فقال هاه هاه (
h h
) او هاه هاه (
h he - h he
) .
هأهأ
(
ha'ha '
) و
هأهاء
(
ha ' - h '
) ص . ع . رجل هأهأ :
مرد نيك خندهكننده . و كذلك : رجل هأهاء .
هأهاء
(
ha'h '
) ا . ع . كلمهايست كه بدان شتر را زجر كنند .
هأهاء
(
ha'h '
) م . ع . هأها الراعى بالابل هأهاء و هيهاء :
خواند شتران را بعلف بلفظ هئهئ و يا زجر كرد آنها را بلفظ هأهاء .
هأهأة
(
ha'ha'at
) م . ع .
خنديدن .
هاهنا
(
h - hon
) ع . ر . هنا .
هاى
(
h y
) پ . كلمه تأسف يعنى واى و آه و دريغا .
هاياهاى
(
h y - h y
) ا . پ .
شور و غوغاى ماتمزدگان .
هاياهوى
(
h y - huy
) ا . پ .
شور و غوغاى اهل طرب .
هائب
(
h 'eb
) ص . ع . ترسان .
هائج
(
h 'ej
) ا . ع . گشن مايل بگشنى . و جوشش و غضب و خشم . يق : هاج هائجه : يعنى بهيجان آمد خشم و غضب آن .
و هدأ هائجه : آرام شد جوشش آن .
هائجة
(
h 'ejat
) ا . ع .
زمينى كه گياه آن زرد و يا خشك شده باشد .
هائد
(
h 'ed
) ص . ع . توبه