. و وفا كردن : بسر بردن عهد و پيمان و بجا آوردن چيزى كه تعهد كرده باشد . و ادا كردن دين و وام و جز آن .
وفاء
(
v fa '
) ا . ع . بسربردگى عهد و سخن ضد غدر . و درازى . يق : مات فلان و انت يوفاء اى طول عمر : يعنى مرد فلان و عمر تو دراز باد . و نيز وفاء :
نام جايى .
وفاء
(
vaf '
) م . ع . وفيت بالعهد و الموده وفاء ( از باب ضرب ) :
بسر بردم پيمان و دوستى را . و كذلك :
وفيت بالكلام . و در امر از آن مىگويند ف (
fe
) و در حال وقف فه . و وفى الشئ بنفسه وفيا : انجام پذيرفت و فزون شد آن چيز . و وفى الدرهم المثقال : هم سنك مثقال بر آمد آن درم .
وفا بيگانه
(
vaf - big ne
) ص .
پ . بىوفا و بىحقيقت و نمك به حرام .
وفاپرست
(
vaf - parast
) ص .
پ . باوفا و وفادار و صادق و امين و درست .
وفاپيوست
(
vaf - pyvast
) ا . پ . باوفا و صادق و درست و امين و استوار و پايدار و آنكه پيمان و عهد و شرط خود را بانجام مىرساند .
وفاة
(
vaf t
) ا . ع . مرك .
وفات
(
vaf t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرك . و وفات كردن و يا وفات يافتن : مردن .
وفاخواه
(
vaf - x h
) ص .
پ . واو دويم معدوله - نيكانديش و خير خواه و خوشنفس .
وفاد
(
voff d
) ع . ج . وافد .
وفادار
(
vaf - d r
) ص . پ .
درست و راست و صادق و امانتدار و باوفا و نمك بحلال .
وفادارى
(
vaf - d ri
) ا . پ .
درستى و صداقت و راستى و نمك بحلالى .
وفادة
(
vaf dat
) و (
vef dat
) و (
vaff dat
) ع . ج . وافد .
وفادة
(
vef dat
) م . ع . وفد وفدا و وفادة . ر . وفد .
وفار
(
vef r
) ع . ج . وفرة .
وفارة
(
vaf rat
) م . ع . وفر وفرا و وفارة . ر . وفر .
وفاسگال
(
vaf - seg l
) ص .
پ . خيرخواه و نيكانديش و خوش نفس .
و يار و فاسگال : يار با صداقت .
وفا گستر
(
vaf - gostar
) ص .
پ . باوفا و وفادار و با صداقت و مروج دين و معتمد صادق و امين .
و فاض
(
vef z
) ا . ع . پوستكى كه زير آسيا گسترند . و جايى كه آب در آن ايستد .
و فاض
(
vef z
) ع . ج . وفضة .
وفاع
(
vef '
) ا . ع . سربند شيشه و بطرى .
وفاق
(
vef q
) م . ع . وافق موافقة و وفاقا . ر . موافقة .
وفاق
(
vef q
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سازوارى و همراهى و يكدلى و يك جهتى ضد نفاق و اتحاد و اتفاق و موافقت و مشابهت و سازش و معاهده .
وفاهة
(
vaf hat
) ا . ع . روزمره خادم كليسيا .
وفايى
(
vaf 'i
) ا . پ . مأخوذ از تازى - وفادارى و صداقت و نمك بحلالى ضد بيوفايى .
وفتوك
(
vaftuk
) ا . پ . پوست ببر و يا پلنك كه بر بالاى تخت و مسند مىگسترند .
وفد
(
vafd
) ا . ع . بالاى كوه .
و ريگ بلند برآمده .
وفد
(
vafd
) ع . ج . وافد . يق :
الحاج وفد الله .
وفد
(
vafd
) م . ع . وفد اليه و عليه وفدا و وفودا و وفادة و افادة ( از باب ضرب ) : برسولى آمد در نزد وى .
وفد
(
voffad
) ع . ج . وافد .
وفدان
(
vafd n
) م . ع . بنو وفدان : نام گروهى از تازيان .
وفر
(
vafr
) ا . ع . توانگرى و بسيار و فراخ از مال و رخت . و بسيار از هر چيزى . ج : وفور . و هذه ارض فى نبتها وفر : اين زمينى است كه گياه آن بسيار و فراوانست و چرانيده نشده .
وفر
(
vafr
) ص . ع . سقاء وفر : مشك پوست تمام كه چيزى از آن كم نباشد .
وفر
(
vafr
) م . ع . وفر الشئ و فورا ( از باب ضرب ) : تمام و كامل گرديد آن چيز . و وفره وفرا ( نيز از باب ضرب ) : تمام و كامل گردانيد آن چيز را ( لازم و متعدى ) و المصدر فارق بينهما . و وفر فلانا عرضه وفرا : محافظت كرد عرض فلان را و دشنام نداد آن را . و وفر المال وفرا و و فورا وفرة ( از باب ضرب ) و وفر وفارة ( از باب كرم ) :
بسيار گرديد مال و افزون گشت . و وفر له وفرا وفرة ( نيز از باب ضرب ) : كامل كرد از براى وى و افزود جهة وى . و وفره عطاءه : واپس داد عطاى وى را با خشنودى .
المثل : توفر و تحمد ( مجهولا ) : اين مثل را در جايى گويند كه بخشيده كسى را واپس دهند بىآنكه در خشم شود و رنجش پيدا كند .
وفراء
(
vafr '
) ا . ع . پرى و امتلا .