وفراء
(
vafr '
) ص . ع . ارض وفراء : زمينى كه گياه آن فراوان بود و كم نشده باشد . و راوية وفراء : توشهدان تمام پوست كه ناقص نباشد . و اذن وفراء :
گوش بزرك .
وفرة
(
vafrat
) ا . ع . موى مجتمع بر سر و يا موى تا بنرمهء گوش رسيده . ج :
وفار . و چون از نرمه گوش تجاوز كرده تا فرود آن رسد آن را جمة نامند و هرگاه از آن هم تجاوز كرده تا بكتف رسد آن را لمة گويند . و ارض فى نبتها وفرة : زمينى كه گياه آن فراوان بود و كم نشده باشد .
وفرت
(
vafrat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فراوانى و بسيارى و كثرت .
وفره
(
vafre
) ا . پ . ابزارى مر جولاهگان را .
وفز
(
vafz
) و (
vafaz
) ا . ع .
جاى بلند . و شتاب و شتابى . ج : اوفاز . و نحن على وفز : ما در شتابيم و يا ما در سر راهيم . و كذلك : نحن على اوفاز .
وفض
(
vafz
) و (
vafaz
) ا . ع .
شتاب و شتابى . ج : اوفاض . يق : لقيته على اوفاض .
وفض
(
vafz
) و (
vafaz
) م . ع .
وفض وفضا و وفضا ( از باب ضرب ) :
دويد و شتاب رفت .
وفض
(
vafaz
) ا . ع . آنچه بر آن گوشت را بريده پاره پاره سازند . ج :
اوفاض .
وفضة
(
vafzat
) ا . ع . خريطهاى كه شبان در آن زاد و اسباب خود گذارد .
و تيردان چرمين . ج : و فاض . و گولب بالايين .
وفع
(
vaf '
) ا . ع . بناى بلند .
و ابرى كه در آن اميد باران باشد .
وفع
(
vafa '
) ص . ع . غلام وفع :
كودك گواليده ببيست سال رسيده . ج :
وفعان .
وفعان
(
vef ' n
) ع . ج . وفع .
وفعة
(
vaf'at
) ا . ع . لتهاى كه بدان آتش گيرند . و سربند شيشه . و خنور مانندى از شاخه خرمابن كه در آن طعام و جامه نهند .
وفعة
(
vafa'at
) ص . ع . غلام وفعة : كودك گواليده ببيست سال رسيده .
وفق
(
vafq
) ا . ع . سازوار و بسنده . و موافقت ميان دو چيز . يق : حلوبته وفق عياله : يعنى به اندازه كفايت عيال خود شير دارد و بيشتر ندارد . و كذلك :
كسبه وفق عياله . و اتيتك لوفق الامر : جهة سازوارى كار بنزد تو آمدم .
وفق
(
vafq
) م . ع . وفقت امرك وفقا ( از باب حسب ) : موافق و سازوار يافتى كار خود را . و وفق امره : سازوار شد كار او .
وفق
(
vefq
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سازوار و سازوارى و موافقت و بسنده .
و وفق دادن : موافق و مطابق شدن . و وفق كردن : موافقت دادن و سازوار كردن . و بر وفق : يعنى موافق و مطابق و مناسب .
وفل
(
vafl
) ا . ع . چيز اندك .
وفل
(
vafl
) م . ع . وفلته وفلا ( از باب ضرب ) : بركندم پوست آن را .
وفنة
(
vafnat
) ا . ع . قلت و كمى در هر چيزى .
وفود
(
vofud
) ع . ج . وافد .
وفود
(
vofud
) م . ع . وفد وفدا و وفودا . ر . وفد .
وفور
(
vofur
) ع . ج . وفر .
وفور
(
vofur
) م . ع . وفر وفرا و و فورا . ر . وفر .
وفور
(
vofur
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - وافر و فراوان و بسيار .
وفه
(
vafh
) م . ع . وفه وفها ( از باب فتح ) : خادم كليسيا گرديد .
وفهية
(
vafhiyyat
) ا . ع . خدمت كليسيا . و منه : لا يغير وافه عن وفهيته و لا قسيس عن قسيسيته .
وفى
(
vaf
) ا . ع . زمين بلند برآمده .
وفى
(
vafiyy
) ص . ع . بسر برندهء عهد و پيمان . ج : اوفيا . و تمام و رسان .
وفى
(
vofiyy
) م . ع . وفى وفاء و وفيا . ر . وفاء .
وفية
(
vafiyyat
) ص . ع .
مؤنث وفى : زن بسر برنده عهد و پيمان .
وفيعة
(
vafiat
) ا . ع . سربند شيشه . و خنور مانندى از شاخه خرمابن كه در آن توشه و زاد و جامه و جز آن نهند . و لتهاى كه بدان قلم را پاك كنند . و پشم پارهاى كه شتران گرگين را بدان قطران مالند .
وفيق
(
vafiq
) ص . ع . هو رفيق وفيق : او رفيق همراهست .
وق
(
vaqq
) ا . ع . آواز وركاك .
وقاء
(
vaq '
) و (
veq '
) ا . ع .
هرچه بدان چيزى را نگاهدارند و پناه دهند .
و ابن وقاء و يا ابن وقاء : نام مرغى كه صرد و به فارسى و ركاك نامند . و نيز نام مردى .
و لازم الوقاء : يعنى سزاوار نگاهداشتن و حفظ كردن .
وقاح
(
vaq h
) ص . ع . حافر وقاح : سم سخت و شوخ گرفته . و رجل