تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3873

مساهمون:

ص٣٨٧٣

وعده وعيد

(
va'de - va'id
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ر وعد و وعيد .

وعر

(
va'r
) ص . ع . صعب و دشوار خلاف سهل . يق . جبل وعر و مطلب وعر اى صعب . ج : اوعور و عور و اوعار . و رجل وعر المعروف : مرد كم احسان كم خير . و قليل وعر : از اتباع است .

وعر

(
va'r
) و (
va'ar
) م . ع . وعر وعرا و وعرا و و عارة . ر . و عارة .

وعر

(
va'er
) ص . ع . دشوار و صعب . ج : اوعار و وعور . و شعر معر وعر : موى كم ريخته شده .

وعز

(
va'z
) م . ع . وعز اليه فى كذا وعزا ( از باب ضرب ) : چنين پيش آمد او را درين كار و اين را در كردن و يا نكردن كار هر دو مىگويند .

وعس

(
va's
) ا . ع . نشان . و ريگ نرم كه رفتن در وى دشوار باشد . و نام درختى كه از آن بربط و رباب و جز آن سازند .

وعس

(
va's
) م . ع . سپردن زير پاى و الفعل من ضرب .

وعس

(
vo's
) ع . ج . اوعس . و وعساء .

وعساء

(
va's '
) ص . ع . مؤنث اوعس . يق : امكنة وعساء : جايهاى نرم ريگناك . ج : وعس .

وعساء

(
va's '
) ا . ع . پشته ريك نرم كه تره‌هاى نيكو در وى رويد . و نام موضعى .

وعظ

(
va'z
) م . ع . وعظه وعظا و عظة و موعظة ( از باب ضرب ) : پند داد او را بسخنان دل نرم‌كننده .

وعظ

(
va'z
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پند و نصيحت و موعظه و وعظ كردن : موعظه كردن .

وعف

(
va'f
) ا . ع . هر جاى درشت و ستبر از زمين كه در آن آب ايستد . ج : وعاف .

وعق

(
va'q
) م . ع . وعقت على يا رجل وعقا ( از باب حسب ) : شتابى كردى بر من اى مرد .

وعق

(
va'q
) و (
va'eq
) و

وعقة

(
va'qat
) ص . ع . رجل وعق : مرد بدخوى زشت سيرت تنك حوصله بىآرام . و كذلك : رجل وعق و رجل وعقة .

وعقة

(
va'qat
) ا . ع . بدخويى و بدخلقى . يق : به وعقة و فيه وعقة .

وعك

(
va'k
) ا . ع . سختى گرما . و اول تب وحدت تب . و در دو كسالت تب در اندام . و رنجورى از سختى و درماندگى .

وعك

(
va'k
) م . ع . وعكه وعكا ( از باب ضرب ) : سخت رنجور ساخت آن را بيمارى .

وعك

(
va'k
) و (
va'ek
) ص . ع . رجل وعك : مرد تب‌زده و بستوه آمدهء از آن . و كذلك : رجل وعك .

وعكة

(
va'kat
) ا . ع . رزمگاه . و انبوهى شتران بر آبخور . و كارزار شديد . و سختى گرما .

وعل

(
va'l
) ا . ع . مهتر و شريف . و توانا . ج : اوعال و وعول . و پناه جاى و ملجأ . و نام ماه شوال . و مالك عنه وعل : نيست ترا از وى چاره‌اى . و هم علينا وعل واحد : ايشان بر ما مجتمع‌اند . و نيز وعل : نام قلعه‌اى .

وعل

(
va'l
) م . ع . وعل و علا ( از باب ضرب ) : بر بلندى برآمد .

وعل

(
va'l
) و (
va'el
) و (
vo'el
) ا . ع . بز كوهى . ج : اوعال و وعول و وعل و موعلة و وعلة (
va'elat
) و وعلة (
va'alat
) و بعضى موعلة و وعلة را جمع ندانسته مىگويند اسم جمع‌اند .

وعل

(
va'el
) ا . ع . ماه شعبان . ج : اوعال و وعلان . و شريف و توانا .

وعل

(
vo'ol
) ع . ج . وعل (
va'l
) و (
va'el
) و (
vo'el
) .

وعلان

(
va'l n
) ا . ع . نام پدر قبيله‌اى از تازيان . و نام قلعه‌اى در يمن .

وعلان

(
ve'l n
) ع . ج . وعل .

وعلة

(
va'lat
) ا . ع . بز ماده كوهى . ج : وعال . و تكمه پيراهن . و جاى بلند از كوه و سنك بلند برآمده از كوه . و دسته كاسه و ابريق . و نيز وعلة : از اعلام است . و نام شاعرى .

وعلة

(
va'elat
) و (
va'lat
) ع . ع . ج . وعل (
va'el
) و (
va'l
) .

وعلتان

(
va'lat ne
) ا . ع . به صيغه تثنيه : نام دو قلعه در قلعه وعلان يمن .

وعم

(
va'm
) ا . ع . خطوط كوه كه مخالف ساير رنك آن باشد . ج : وعام .

وعم

(
va'm
) م . ع . وعم الديار وعما ( از باب ضرب ) و وعم ( از باب حسب ) : انعمى گفت يعنى خوش باش و اين كلمه را در تحيت مىگويند . و قولهم : عم صباحا و مساء و ظلاما : يعنى خوش باش در صبح و در شب و در تاريكى .

وعن

(
va'n
) ا . ع . ملجأ و پناه جاى .

وعن

(
va'n
) و

وعنة

(
va'nat
) ا . ع . زمين درشت سخت . و يا زمين سپيد كه چيزى نروياند . ج : وعان .

وعنة

(
va'nat
) ا . ع . نشان خاك تودهء خانه موران . و خطوط و رگهاى دراز
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3873 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )