در كوه .
وعواع
(
va'v '
) ا . ع . آواز سك و گرگ و شغال ماده . و گروه مردمان و قوم با بانك و غوغا . و خروش مردم . و نيز وعواع : ديدبان ، واحد و جمع در وى يكسان است . و نام موضعى .
وعواع
(
va'v '
) ص . ع . مهذار وعواع : مردم بيهودهگوى با شور و خروش .
وعوث
(
vo'us
) ع . ج . وعث .
وعوثة
(
vo'usat
) م . ع . وعث الطريق وعثا و وعوثة . ر . وعث .
وعور
(
vo'ur
) ع . ج . وعر (
va'r
) و ج . وعر (
va'er
) .
وعور
(
vo'ur
) و
وعورة
(
vo'urat
) م . ع . وعر وعورا و وعورة و و عارة . ر . و عارة .
وعوع
(
va'va '
) ا . ع . دشت و بيابان . و شغال و روباه . و سست و ضعيف .
و ديدبان .
وعوع
(
va'va '
) ص . ع . خطيب وعوع : خطيب زبانآور .
وعوعة
(
va'va'at
) ا . ع . آواز گرك و سك و شغال ماده . و نام موضعى . و نام مردى از قيس بنى حنظلة . و منه المثل :
هنا و هنا عن جمال وعوعة :
يعنى دور شو از شتران وعوعة و قيل معناه اذا سلمت لم اكثرت بغيرك : يعنى هرگاه بىگزند ماندم و رهايى يافتم باك ندارم و پروا ندارم از غير تو ، كما تقول كل شئ و لا وجع الراس اى كل شئ ما عدا وجع الراس سهل لم يكترث به و قيل هو كقولك كل شئ ما خلا اللّه باطل .
وعوعة
(
va'va'at
) م . ع .
وعوع وعوعة : بانك كرد . و وعوع فلانا : جنبانيد فلان را . و وعوع القوم :
خروشيدند آن قوم .
وعوعى
(
va'va'iyy
) ا . ع .
زيرك خوش طبع تيز خاطر .
وعوف
(
vo'uf
) ا . ع . كندى و سستى بينايى .
وعول
(
vo'ul
) ع . ج . وعل . و ج .
وعل (
va'el
) و (
vo'el
) .
وعى
(
va'y
) ا . ع . چرك و ريم و زرداب . و ما لى عنه وعى : نيست من را از آن چارهاى . و لا وعى عن ذلك الامر : نيست ملجأ و پناهى جزين كار
وعى
(
va'y
) م . ع . وعى الحديث يعى وعيا ( از باب ضرب ) :
نگاهداشت آن خبر را و ياد گرفت آن را . و وعى الشئ : جمع نمود آن چيز را و گرد كرد . و منه قوله تعالى :
وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ
. و در فعل امر از آن مىگويند ع (
e
) و در حال وقف عه (
eh
) . و وعى العظم :
به شد آن استخوان بر كجى و عدم استوا .
و وعت المدة فى الجرح : گرد آمد ريم دو جراحت .
وعى
(
va'y
) و (
va '
) ا . ع .
خروش و فرياد و خصوصا بانك و فرياد سك .
وعى
(
va'y
) و (
va '
) م . ع .
وعى وعيا و وعى ( از باب ضرب ) :
بانك و فرياد كرد .
وعى
(
va '
) و (
va'iyy
) ص . ع .
فرس وعى : اسب درشت اندام سخت .
و كذلك : فرس وعى .
و عيب
(
va'ib
) ص . ع . بيت و عيب : خانه فراخ . و جاء الفرس بركض و عيب : يعنى بنهايت كوشش دويد آن اسب .
وعيد
(
va'id
) ا . ع . وعده بد . و وعيد البعير : هدير شتر چون آهنك جستن نمايد .
وعيد
(
va'id
) م . ع . وعد وعدا و وعيدا . ر . وعد .
وعيد
(
va'id
) ا . پ . مأخوذ از تازى - وعده بد و بيمكردگى و تهديد و تخويف
وعير
(
va'ir
) ص . ع . سخت و صعب و دشوار . يق : جبل وعير و مطلب وعير . ج : اوعار .
وعيق
(
va'iq
) م . ع . وعق الفرس وعيقا ( از باب ضرب ) : آواز كرد شكم آن اسب وقت راه رفتن .
وغا
(
vaq
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كارزار و جنك .
وغاب
(
veq b
) ع . ج . وغب .
و ج . وغبة .
وغادة
(
vaq dat
) م . ع .
وغد الرجل وغادة و وغودة ( از باب كرم ) : خدمتگار و فرومايه گرديد آن مرد .
و نيز ضعيف و لاغر شد و احمق و كمعقل و رذل گرديد .
وغب
(
vaqb
) ا . ع . جوال و رخت پست و هيچكاره . و احمق و گول . و ضعيف البدن . و شتر ستبر و توانا . و ناكس و رذل و فرومايه . ج : اوغاب و وغاب .
وغبة
(
vaqbat
) ا . ع . زن احمق و گول و ضعيف العقل و ضعيف البدن .
وغبة
(
vaqabat
) ا . ع . احمق و گول . ج : وغاب .
وغد
(
vaqd
) ا . پ . نام ميوهاى كه بهندى برنجال گويند . و بادنجان .
وغد
(
vaqd
) ا . ع . نوكر و خدمتگار و آنكه بخوراك شكم خدمت مىكند . و كودك و بنده و عبد . و نيز قمارى كه بهره ندارد . و بادنجان . و مرد فرومايه و