وطم
(
vatm
) م . ع . وطمه وطما ( از باب ضرب ) : زير پاى سپرد آن را . و وطم الستر : فروهشت پرده را .
وطن
(
vatn
) م . ع . وطن بالمكان وطنا ( از باب ضرب ) : مقيم شد در آن جاى و جاى گرفت .
وطن
(
vatan
) و (
vatn
) ا . ع .
جاىباش مردم و جاىباش گاوان و گوسپندان ، مذكر و مونث هر دو آيد . ج : اوطان .
وطن
(
vatan
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاىباش و جاى اقامت و خهر و ميهن و ميهن و نشيمن و جايى كه شخص زاييده شده و نشو و نما كرده و پرورش يافته و مقام و مسكن .
و وطن اصلى و يا وطن حقيقى : مقام اصلى و آسمان . و وطن گرفتن : مقام و مسكن گرفتن و منزل اختيار كردن . و وطن مألوف : جايى كه شخص بسكونت در آن انس گرفته باشد . و ترك وطن كردن :
ترك ديار و مقام خود كردن .
وطنپرست
(
vatan - parast
) ص . پ . وطندوست و با حميت و با غيرت .
وطندشمن
(
vatan - docman
) ص . پ . خاين .
وطندوست
(
vatan - dust
) ص .
پ . واو دويم مجهول - با حميت و با غيرت .
وطنگاه
(
vatan - g h
) ا . پ .
بود باش و مقام و جايى كه در آن سكونت مىكنند .
وطنى
(
vatani
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب به وطن .
وطوءة
(
votu'at
) ا . ع . پا سپردگى .
وطوءة
(
votu'at
) م . ع . وطوء وطاءة و وطوءة . ر . وطاءة .
وطواط
(
vatv t
) ا . ع . خفاش و شبپره . و پرستو و خطاف . و نوعى از پرستو كوهى . ج : وطاوط و وطاويط . و مرد ضعيف جبان و ترسو . و مرد پر حرف و پرگوى . و مردى كه آواز آن مانند گنجشك باشد . و غوك . و مردى كه تند و جلد حرف زند . و مرد صياح . و وطواط البحر :
ماهى پرنده . المثل : ابصر فى الليل من الوطواط : يعنى در شب از شبپره بيناترست .
وطواط
(
vatv t
) ا . پ . لقب رشيد الدين محمد بن عبد الجليل البلخى از شعراى معاصر با اتسز پادشاه خوارزم و مصنف كتاب حدايق السحر كه در علم عروض نوشته و نود و هفت سال عمر كرد و در سال 578 هجرى وفات نمود .
وطواطة
(
vatv tat
) ا . ع زنى كه جلد و تند حرف زند .
وطواطى
(
vatv tiyy
) ا . ع .
مرد پرحرف و پرگوى .
وطوطة
(
vatvatat
) ا . ع .
ضعف و سستى . و جلدى و تندى در سخن گفتن .
وطئ
(
vati '
) ص . ع .
كوفته و نرم و سپرده زير پاى . و شئ وطئ : چيزى كه پاسپردگى آن آشكار باشد .
وطيد
(
vatid
) ص . ع . استوار و پابرجاى كرده . و گرانسنگ گردانيده .
وطيدة
(
vatidat
) ا . ع . واحد وطائد .
وطيس
(
vatis
) ا . ع . تنور و تنور آهنين . و سختى كار . و الان حمى الوطيس : يعنى الان گرم شد تنور كنايه است از سخت شدن جنك و بالا گرفتن نايره قتال .
وطيسة
(
vatisat
) ا . ع . سختى كار .
وطيئة
(
vati'at
) ا . ع . نوعى از طعام كه از شير و خرماى هسته برآورده ترتيب دهند . و نيز كشك شكر آميخته . و جوالى كه در آن گوشت و نان كاواك باشد .
وظائف
(
vaz 'ef
) ع . ع . وظيفة .
وظايف
(
vaz yef
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - وظيفهها . و اهل وظايف و يا ارباب وظايف : وظيفهداران و ارباب استحقاق .
وظب
(
vazb
) م . ع . وظبه وظبا ( از باب ضرب ) : سپرد آن را زير پاى . و وظبته النوائب وظبا : پايمال كرد او را نوائب روزگار .
وظبة
(
vazbat
) ا . ع . فرج ماديان و ساير ستور سم نشكافته
وظر
(
vazar
) م . ع . وظر وظرا ( از باب سمع ) : فربه گرديد و پر گوشت شد .
وظر
(
vazer
) ص . ع . پرگوشت و فربه و آنكه ران و شكم وى پر گوشت باشد .
وظرة
(
vazerat
) ص . ع .
مؤنث وظر .
وظف
(
vazf
) م . ع . وظفه وظفا ( از باب ضرب ) : كوتاه كرد پاى بند وى را و بر وظيف وى زد . و وظف القوم : پيرو آن قوم گرديد .
وظف
(
vozof
) ع . ج . وظيف .
و ج . وظيفة .
وظوب
(
vozub
) م . ع . وظب عليه وظوبا ( از باب ضرب ) : پيوسته بود بر آن و مداومت ورزيد و لازم گرفت آن را و تيمار آن داشت .
وظيف
(
vazif
) ا . ع . خردگاه ساق و ذراع اسب و شتر و جز آن . ج :
اوظفة و وظف . و مرد قوى و تواناى بر رفتن در زمينهاى سخت و درشت . و جاءت الابل