على وظيف : در پى يكديگر آمدند شتران .
وظيفة
(
vazifat
) ا . ع . روزمره از طعام و رزق . و كار و عمل و خدمت و جز آن . و عهد و پيمان و شرط . ج : وظائف و وظف .
وظيفه
(
vazife
) ا . پ . مأخوذ از تازى - وجهگذران و راستاد و راتب و ورستاد و رشاد و كمك خرج و مدد معاش و مقررى و ساليانه و مستمرى و مستمرى كه بسپاهى مىدهند و خوراك روزانه و ماهانه و ساليانه .
و شغل و كار و خدمت و كارى كه تكليف ديندارى كسى باشد .
وظيفهخوار
(
vazife - x r
) و
وظيفهخور
(
vazife - xor
) ا . پ .
در هر دو واو معدوله - آنكه وظيفه مىگيرد .
وع
(
va ' '
) ا . ع . شغال .
وعاء
(
ve ' '
) و (
vo ' '
) ا . ع .
خنور و ظرف . ج : اوعية و اوعاء
وعاب
(
ve ' b
) ا . ع . جايهايى از زمين كه فراخ و گشاده باشد . ج : وعب .
و عارة
(
va ' rat
) م . ع . وعر المكان وعرا و وعرا و و عارة و وعورا و وعورة ( از باب كرم و ضرب و سمع ) : دشوار گرديد آن جاى . و وعر الشئ و عارة و وعورة ( از باب كرم ) :
كم گرديد آن چيز .
وعاط
(
ve ' t
) ا . ع . گل سرخ و يا گل زرد .
وعاظ
(
vo ' ' z
) ع . ج . واعظ .
وعاف
(
ve ' f
) ع . ج . وعف .
وعاق
(
vo ' q
) ا . ع . آوازى كه از شكم ستور برآيد وقت رفتن .
وعال
(
ve ' l
) ع . ج . وعلة .
وعام
(
ve ' m
) ع . ج . وعم .
وعان
(
ve ' n
) ع . ج . وعننة و وعن .
وعاوع
(
va ' ve '
) ا . ع . دلاوران و زورمندان سخت توانا . و آنكه نخست بفرياد مقاتلان رسد .
وعب
(
va'b
) ا . ع . راه گشاد و وسع . و نيز وعب : واحد وعاب .
وعب
(
va'b
) ا . ع . وعب الشئ وعبا ( از باب ضرب ) : گرفت همه آن چيز را . و وعب الشئ فى الشئ :
داخل كرد همه آن چيز را در آن چيز .
وعث
(
va's
) ا . ع . استخوان شكسته . و لاغرى . و فساد كار و اختلاط آن .
و نيز وعث : راه دشوارگذار . و ريكزارى كه در آن پايها فرو رود . و هر كار دشوار و با مشقت از رنج و تعب و گناه و جز آن .
ج : وعوث .
وعث
(
va'as
) م . ع . وعث الطريق يوعث وعثا ( از باب سمع ) و وعث يوعث وعوثة ( از باب كرم ) :
دشوارگذار گرديد راه . و وعثت يده توعث وعثا ( از باب سمع ) : شكسته گرديد دست او .
وعث
(
va'es
) ص . ع . طريق وعث : راه دشوارگذار .
وعثاء
(
va's '
) ا . ع . وعثاء السفر : زحمت و مشقت و سختى سفر .
وعثة
(
va'sat
) ص . ع . امراة وعثة : زن فربه بسيار گوشت .
وعد
(
va'd
) م . ع . وعده يعده وعدا و عدة و موعدا و موعدة و موعودا و موعودة ( از باب ضرب ) :
نويد داد او را و در خير و شر هر دو استعمال مىگردد . يق : وعده الخير و بالخير و الشر و بالشر . و چون لفظ خير و شر را ساقط كنند در خير مىگويند وعده وعدا و عدة و در شر : وعده وعيدا و المصدر فارق . و گفتهاند خلف در وعد در نزد عرب كذب است و در وعيد كرم است . و وعدته وعدا : چيره شدم بر وى در بسيارى وعده .
و واعده الوقت مواعدة فوعده يعده اى كان اكثر وعدا منه .
وعد و وعيد
(
va'd - o - va'id
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - انذاز و ترسانيدن كسى را از كردار و اعمال وى و نويد خير و شر .
وعده
(
va'de
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نويد و عهد و پيمان و سامه . و هر زمان و هنگام و يا مدتى كه معين كرده و مقرر نموده باشند و مدتى كه معين مىكنند براى وام و اداى مبلغ آن . و قول و تعهد و قرارداد . و خواستن و طلب كردن بمهمانى . و وعده دادن : قول دادن و تعيين مدت كردن براى اداى وام . و وعده كردن و يا وعده نمودن : قول دادن و تعهد كردن و قبول كردن . و وعده گرفتن : طلب كردن و خواستن بمهمانى و ضيافت و جز آن .
وعده براى
(
va'de - bar y
) ا .
پ . وفاى بوعده و قرارداد .
وعدهبندى
(
va'de - bandi
) ا . پ . تعيين تاريخ اداى دين و وام .
وعده جاى
(
va'de - j y
) ا . پ .
جاى قرارداد و تعهد .
وعده خلاف
(
va'de - xel f
) ص . پ . بد قول و آنكه وفاى بوعده و قرارداد خود نمىكند .
وعده شكن
(
va'de - cekan
) ص .
پ . آنكه وعده و قرارداد خود را مىشكند و فسخ عهد و پيمان مىكند .
وعده فراموش
(
va'de - far muc
) ص . پ . واو دويم مجهول - آنكه تعهد و قرارداد خود را فراموش مىكند .
وعدهگاه
(
va'de - g h
) ا . پ .
جاى قرارداد و هنگام و زمان قرارداد .