تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3845

مساهمون:

ص٣٨٤٥

وذاف

(
voz f
) ا . ع . ذكر و كير .

وذالة

(
vaz lat
) ا . ع . پاره گوشت كه قصاب پيش از تقسيم جزور جدا كند .

وذام

(
vez m
) ع . ج . وذمة .

و ذائل

(
vaz 'el
) ع . ج . وذيلة .

وذائم

(
vaz 'em
) ا . ع . اموالى كه در آن نذرها باشد و هداياى خانه كعبه . ج : وذيمة .

وذح

(
vazh
) م . ع . وذخ وذحا ( از باب ضرب ) : سير كرد سير عنيفى . و وذح الغنم و نحوها : گرد آورد گوسپندان و مانند آنها را .

وذح

(
vozh
) ع . ج . وذحة .

وذح

(
vazah
) ا . ع . هر آنچه در زير دنبه گوسپند از پشكل و بول خشك شده آويزان گردد . و سوزشى كه در باطن رانها بهم رسد .

وذح

(
vazah
) م . ع . وذحت الشاه توذح و تيذح وذحا ( از باب سمع ) : داراى وذحة گرديد آن گوسپند . و نيز وذح : سوزش پديد آمدن در باطن رانها .

وذحة

(
vazahat
) ا . ع . واحد وذح : يعنى يك عدد پشكل خشك شده در زير دنبه گوسپند . ج : وذح . و ما اغنى عنى وذحة : بىنياز نكرد من را چيز اندكى .

وذر

(
vazr
) م . ع . وذره وذرا ( از باب ضرب ) : بريد آن را . و وذر جرحه : نيشتر فرو برد بجراحت وى . و وذر الوذرة : بريد تلاق زن را . و يق : ذره به صيغه امر يعنى بگذار آن را . و يذره تركا : يعنى مىگذارد آن را . و لا يقال يذره وذرا و الاصل و ذره يذره از باب سمع و ليكن ماضى و مصدر و اسم فاعل از آن نيامده اگرچه گاهى و ذرته بطور ندرت مىگويند .

وذر

(
vazr
) و (
vazar
) ع . ج . وذرة (
vazrat
) و (
vazarat
) .

وذرة

(
vazrat
) ا . ع . لب . و ذكر و كير و سركير . و يا بن شامة الوذرة : كلمهء فحش است مر تازيان را .

وذرة

(
vazrat
) و (
vazarat
) ا . ع . پارچه گوشت بىاستخوان و گوشت پارهء گرد و پهن بريده . و تلاق زن . ج : وذر (
vazr
) و (
vazar
) .

وذرة

(
vazerat
) ص . ع . امراة وذرة : زنى كه در فرج وى گوشت بسيار باشد . و زن گنده بوى و ستبر لب .

وذرتان

(
vazrat ne
) ا . ع . به صيغه تثنيه : دو لب .

وذع

(
vaz '
) م . ع . وذع الماء وذعا ( از باب فتح ) : روان گرديد آب .

وذف

(
vazf
) م . ع . وذف الشحم و غيره وذفا ( از باب ضرب ) : روان گرديد پيه و جز آن .

وذفان

(
vazf n
) ا . ع . شتاب زدگى . و نزديك .

وذفة

(
zafat
) ا . ع . تلاق زن .

وذلة

(
vazalat
) (
vazelat
) ا . ع . زن شادمان چست و چالاك .

وذلة

(
vazelat
) ص . ع . خادم وذلة : خدمتگار سبك و چالاك .

وذم

(
vazam
) ا . ع . افزونى . و آزخ و ثولول . و نره با هر دو خايه . و آزخهاى زهدان ماده شتر كه از آبستنى آن را باز دارد . و دوالهاى گوشهء دول . و چوب چنبر . و نام مردى .

وذم

(
vazam
) م . ع . وذمت الدلو توذم وذما ( از باب سمع ) : بريده شد دوال‌هاى آن دول .

وذماء

(
vazm '
) ا . ع . زن نازا .

وذمة

(
vazamat
) ا . ع . واحد وذم : يعنى يك دوال گوشه دول .

وذمة

(
vazamat
) ا . ع . شكنبه و روده . ج : وذام .

وذواذ

(
vazv z
) ص . ع . رجل وذواذ : مرد تيزدو .

وذوذة

(
vazvazat
) م . ع . وذوذ وذوذة : شتافت .

وذوذة

(
vazvazat
) ا . ع . تعجيل و چالاكى .

وذى

(
vazy
) ا . ع . خراش .

وذى

(
vazy
) م . ع . وذى وجهه وذيا : خراشيد روى خود را .

وذى

(
vazy
) و (
vaziyy
) ا . ع . آبى كه پس از انزال از كسى خارج مىگردد .

وذية

(
vazyat
) ا . ع . درد و بيمارى و عيب . و آب اندك . و سردى هوا . و مابه وذية : نيست در آن عيبى . و اصبحت و ليست بها وذية اى برد يعنى البلاد و الايام .

وذيل

(
vazil
) ع . ج . وذيلة .

وذيلة

(
vazilaty
) ا . ع . آيينه . و پاره‌اى از سيم جلا داده و يا عام است . ج : وذيل و و ذائل . و پاره‌اى از پيه كوهان و كفل و سرين . و زن زبان‌آور كوتاه سرين . و زن شادمان نيكو قامت .

وذيمة

(
vazimat
) ا . ع . هديه خانه كعبه و مالى كه در آن نذر باشد . ج : وذائم .

ور

(
var
) پ . مخفف و اگر .

ور

(
var
) ا . پ . بر و سينه و صدر . و سوى و كنار . و طرف . و از اين ور :
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3845 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )