تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3844

مساهمون:

ص٣٨٤٤
زد فلان را بعصا .

ودن

(
vadan
) م . ع . ودنت المراة تودن ودنا ( از باب سمع ) : فرزند لاغرزاد آن زن .

ودناكسى

(
vadn ksi
) ا . ع . بلغت مراكش : نوعى از انجير سپيد بسيار لذيذ .

ودوت

(
vadut
) ا . پ . قهر و خشم .

ودود

(
vadud
) ص . ع . دوست و بسيار با محبت مذكر و مونث در وى يكسان است .

ودود

(
vadud
) ا . ع . از اسمهاى خداى تعالى جل شانه مىباشد .

ودوق

(
vaduq
) ص . ع . فرس ودوق : ماديان آزمند گشن . و كذلك : اتان ودوق : خر ماده آزمند گشن .

ودوق

(
vaduq
) م . ع . ودق ودقا و ودوقا . ر . ودق .

ودوك

(
vaduk
) ص . ع . دجاجة ودوك : ماكيان فربه چربش‌دار .

وده

(
vadh
) م . ع . ودهه عن الامر ودها ( از باب ضرب ) : بازداشت وى از آن كار و برگردانيد .

وده

(
vadah
) م . ع . وده عن الامر ودها ( از باب سمع ) : برگرديد از آن كار .

ودهاء

(
vadh '
) ا . ع . زن خوش رنك با اندكى سپيدى .

ودى

(
vady
) ا . ع . آب ستبر سپيدى كه پس از بول خارج مىگردد .

ودى

(
vady
) م . ع . وديت القتيل دية و وديا و ودية ( از باب ضرب ) : خون بهاى كشته را دادم . و در امر از آن مىگويند : دفلانا و در حالت وقف مىگويند : ده و در تثنيه : ديا و در جمع : دو فلانا . و ودى الامر : نزديك گردانيد آن كار را . و ودى البعير : نره فرو رها كرد آن شتر تا بول كند و يا گشنى نمايد . و كذلك : ودى الفرس . و ودى الشئ : روان گرديد آن چيز . و ودى الرجل وديا : ودى انداخت آن مرد .

ودى

(
vad
) ا . ع . هلاك و تباهى و خون‌ريزى . يق : اصابه الودى .

ودى

(
vadiyy
) ا . ع . ودى و آب غليظ سپيد كه پس از بول برآيد . و نهال ريزه خرمابن .

ودية

(
vadiyyat
) ا . ع . واحد ودى يعنى يك نهال ريزه خرمابن .

وديد

(
vadid
) ص . ع . دوست . ج : اودا و اوداد و وددا .

وديس

(
vadis
) ا . ع . گياه خشك و پژمرده .

وديع

(
vadi '
) ص . ع . تن‌آسان و آرميده .

وديع

(
vadi '
) ا . ع . عهد و پيمان . ج : ودايع . و اسب آسايش و آساينده .

وديعة

(
vadi'at
) ا . ع . زنهار و امانت . ج : ودايع . و از اعلام است .

وديعت

(
vadi'at
) و

وديعه

(
vadi'e
) ا . پ . مأخوذ از تازى - امانت و زنهار و هر چيزى كه به كسى بسپارند و در نزد وى امانت گذارند . و باران زيرا كه با بر سپرده شده . و رعيت زيرا كه بپادشاه سپرده شده . و وديعت حيات سپررن : تسليم جان كردن و مردن .

وديفة

(
vadifat
) ا . ع . مرغزار سبز علف‌ناك .

وديق

(
vadiq
) ص . ع . فرس وديق : ماديان آزمند گشن . و اتان وديق : ماده خر آزمند گشن .

وديقة

(
vadiqat
) ا . ع . سختى گرما . و جايى كه در آن تره و سبزى بود و جاى گياهناك .

وديك

(
vadik
) ص . ع . رجاجة . وديك : ماكيان فربه چربش‌ناك .

وديكة

(
vadikat
) ص . ع . نعجة وديكة : ميش فربه چربىدار . و كذلك : رجاجة وديكة .

وديكة

(
vadikat
) ا . ع . آرد بچربى آميخته مانند حريره ساخته .

ودين

(
vadin
) ص . ع . شئ ودين : چيز تر و چيز خيسانيده شده .

وذأ

(
vaz '
) م . ع . سخن نابايست و مكروه .

وذأ

(
vaz '
) م . ع . وذاه وذأ ( از باب فتح ) : عيب كرد او را . و حقير گردانيد . و بانك بر زد بر آن . و ذئت العين : كند و خيره شد بينايى چشم .

وذاب

(
vez b
) ا . ع . شكنبه‌ها و روده‌ها ، واحد ندارد . و دسته‌هاى راويه و گوشه‌هاى آن . و روده‌هايى كه در آنها شير مىريزند تا فورا منجمد گردد .

وذأة

(
vaz'at
) ا . ع . بيمارى و عيب و علت . يق : مابه وذأة : در آن عيب و علتى نيست .

وذاة

(
vaz t
) ا . ع . آنچه بدان رنج و سختى كشند .

وذاح

(
vaz h
) ا . ع . زن فاجر و بدكارى كه از بندهء خود پيروى كند .

وذارة

(
voz rat
) ا . ع . آنچه را كه درزى در برش جامه دور مىاندازد و تريشه‌هاى درزى .

وذاع

(
vez '
) ا . ع . آبى كه بر سطح زمين روان گردد . و هر چيزى كه به روى سنك صاف بزرك روان شود .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3844 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )