و درين معنى اخير واحد و جمع در وى يكسان است . يق : قوم ود و رجل ود و كذلك : رجل ود و قوم ود و رجل ود و قوم ود . ج : اود (
avedd
) و (
avadd
) .
ود
(
vadd
) و (
vedd
) و (
vodd
) م . ع . وددته و ودوته اوده ودا و ودا و ودا و ودادا و ودادا و ودادا و ودادة و مودة و مودة و مودة و مودودة ( از باب سمع و فتح ) : دوست داشتم آن را . و وددت ان تفعل كذا : آرزو داشتم كه اين كار را بكنى . و وددت لوانك تفعل ذاك كذلك .
وداج
(
ved j
) ا . ع . رك گردن كه به فارسى دوجان گويند .
وداجان
(
ved j ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : دو رگ گردن .
وداجين
(
ved jayn
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - دو رگ گردن يكى در طرف راست و ديگرى در طرف چپ .
و داد
(
vad d
) و (
ved d
) و (
vod d
) م . ع . ودودا و ودادا و ودادا و ودادا . ر . ود (
vadd
) و (
vedd
) و (
vodd
) .
و داد
(
ved d
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دوستى و محبت .
ودادة
(
vad dat
) م . ع . ودودا و ودادة . ر . ود (
vadd
) و (
vedd
) و (
vodd
) .
وداس
(
ved s
) ا . ع . گياهى كه روى زمين را بپوشاند و هنوز شاخ برنياورده باشد .
وداع
(
vad '
) ا . ع . پدرود .
وداع
(
ved '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پدرود و نيايشى كه در هنگام مسافرت و مفارقت از يكديگر بر زبان مىآورند . و وداع كردن : پدرود كردن و خداحافظى نمودن .
و وداع گفتن : پدرود گفتن . و الوداع :
يعنى خدانگهدار .
وداعة
(
vad 'at
) ا . ع . تنآسايى و فراخى زندگانى . و نام شخصى .
وداعة
(
vad 'at
) م . ع . ودع وداعة ( از باب كرم ) : تنآسان و فراخ زندگانى گرديد و راحت و آرام گرفت . و نيز به سفر رفت .
وداعنامه
(
ved ' - n me
) ا .
پ . بدرود نامه .
وداعى
(
ved 'i
) ص . پ .
منسوب بوداع .
وداغ
(
vad q
) ا . پ . آتش .
وداف
(
vod f
) ا . ع . نره .
وداق
(
vad q
) م . ع . ودق ودقا و وداقا و ودقانا . ر . ودق و ودقان .
وداق
(
ved q
) ا . ع . آزمندى گشن . يق : بها وداق .
ودان
(
ved n
) م . ع . ودن ودنا و ودانا . ر . ودن .
ودائع
(
vad 'e '
) ع . ج . وديع .
و ج . وديعة .
ودايع
(
vad ye '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - امانتها و هر چيز كه در نزد بىكسطور امانت گذارند . و ودايع پروردگار :
رعايا .
ودب
(
vadb
) ا . ع . بدحالى و بدى حالت .
ودج
(
vadj
) م . ع . ودج الدابة ودجا ( از باب ضرب ) : فصد كرد رك گردن آن ستور را . و ودج بين القوم : صلح كرد ميان آن قوم و راست و نيكو نمود ميان آنها را .
ودج
(
vadaj
) ا . ع . سبب و وسيله .
ودج
(
vadaj
) و (
vadej
) ا .
ع . نام رگى در گردن كه در ذبح قطع مىگردد و آن را وداج نيز گويند . ج : اوداج .
ودحة
(
vadahat
) ا . ع . چيز اندك . يق : ما اغنى عنى ودحة اى وتحة : بىنياز نكرد مرا چيز اندك .
ودخين
(
vadxin
) ا پ . نام جانورى آبى و دنداندار و داراى گردن باريك و دراز و نابينا و بىچشم و پيوسته در آبهاى شور و تيره و ناصاف زندگانى مىكند .
ودداء
(
vadad '
) ع . ج . وديد .
يق : رجال ودداء يعنى مردهاى دوست .
و در
(
vadr
) م . ع . و در ودرا ( از باب ضرب ) : سست گرديد بدرجهاى كه نزديك بود بىحس افتد .
و درستان
(
vadarcet n
) و
ودرشتان
(
vadarcet n
) ا . پ .
و رستان و امت پيغمبر و پيروان آن و حوارى آن .
ودس
(
vads
) ا . ع . نخستين گياهى كه رويد . يق : ما احسن ودسها .
ودس
(
vads
) م . ع ودس الشئ على فلان ودسا ( از باب ضرب ) : پنهان گشت آن چيز بر فلان . و اين و دست الشئ و به : در كجا پنهان كردى آن چيز را . و ما ادرى اين ودس : نمىدانم بكجا رفت . و و دست الارض : روييد گياه نخستين زمين و پوشيد روى آن را . و ودس اليه بكلام : تمام نكرد آن سخن را .
ودش
(
vadc
) م . ع . تباهى و فساد .
ودص
(
vads
) م . ع . ودص اليه بكلام ودصا ( از باب ضرب ) : آغاز كرد با وى سخن را و انجام نرسانيد .
ودع
(
vad '
) ع . قبر و گور و