پ . بيابانى و گريزان از مردم و غير مأنوس .
وحشىنگاه
(
vahci - neg h
) ص . پ . تيز نگاه سخت روى .
وحشىنهاد
(
vahci - neh d
) ص . پ . آنكه خوى مردمان بيابانى دارد .
وحشىوضع
(
vahci - vaz '
) ص . پ . سركش و بيابانى و گريزان از مردم و غير مانوس .
وحص
(
vahs
) ا . ع . آبلهريزهاى كه بر رخسار دختر مليح برآيد .
وحص
(
vahs
) م . ع . و حصه وحصا ( از باب ضرب ) : بر زمين كشيد آن را .
و حصة
(
vahsat
) ا . ع . سرما .
يق : اصبحت و ليس بها و حصة اى برد .
وحف
(
vahf
) م . ع . وحف البعير وحفا ( از باب ضرب ) : خود را بر زمين زد آن شتر . و وحف من فلان :
نزديك شد بفلان . و وحف اليه : آهنك وى كرد و فرود آمد نزد وى . و وحف فلان :
شتابى كرد فلان .
وحف
(
vahf
) و (
vahaf
) ص .
ع . موى انبوه نيك سياه . و بال بسيار پر . و گياه تازه انبوه بسيار درهم پيچيده .
وحفاء
(
vahf '
) ا . ع . زمينى كه در آن سنگهاى سياه باشد و سنگستان نبود . ج :
وحافى . و زمين سرخ .
وحفة
(
vahfat
) ا . ع . سنك سياه .
ج : وحاف . و بانك و آواز .
وحل
(
vahl
) م . ع . وحلته وحلا ( از باب ضرب ) : چيره شدم بر وى در مواحلة و رفتن در گل تنك .
وحل
(
vahl
) و (
vahal
) ا . ع .
گل تنك كه ستور در وى درماند . ج : وحول و اوحال .
وحل
(
vahal
) م . ع . وحل يوحل وحلا و موحلا ( از باب سمع ) :
در گل تنك در افتاد .
وحم
(
vahm
) م . ع . آهنك كردن ، و الفعل من ضرب .
وحم
(
vahem
) ا . ع . آرزوانه زن باردار . و خواهانى جماع . و خواهانى هر چيز . و آواز پر مرغ كه در پريدن برآيد .
وحم
(
vaham
) م . ع . وحمت المراة وحما ( از باب حسب و سمع ) :
سخت آزمند شد آن زن پس از باردار شدن به خوردن چيزى . و نيز وحم : خواهانى جماع و خواهانى هر چيز داشتن .
وحمى
(
vahm
) ص . ع . زن آبستن نيك آزمند به خوردن چيزى . ج : وحام و وحامى . المثل وحمى و لا حبل .
وحن
(
vahan
) م . ع . وحن عليه وحنا ( از باب سمع ) : گلاندود كرد بر آن .
وحنة
(
vahnat
) ا ع . گل چسبنده نيك لغزاننده .
وحواح
(
vahv h
) و
وحوح
(
vahvah
) ا . ع . مرد سبك . و مرد توانا .
و سك بانككننده .
وحوح
(
vahvah
) ا . ع . مرد شتابكار نيك چست و چالاك . و نام مرغى .
وحوحة
(
vahvahat
) م . ع .
وحوح الرجل وحوحة : دميد آن مرد بر دست خود از سختى سرما . و وحوح فلان :
صدا كرد فلان بآوازى كه در آن گرفتگى بود .
وحود
(
vohud
) و
وحودة
(
vohudat
) م . ع . وحد وحدا و وحودا و وحودة . ر . وحد .
وحوش
(
vohuc
) ع . ج . وحش .
وحوش
(
vohuc
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جانوران دشتى . و وحوش بيابان : جانوران وحشى . و مردمان بيابانى و غولها .
وحوفة
(
vohufat
) م . ع . وحف وحافة و وحوفة . ر . وحافة .
وحول
(
vohul
) ع . ج . وحل (
vahal
) و (
vahl
) .
وحى
(
vahy
) ا . ع . اشارت .
و كتابت و نامه و مكتوب . و الهام و پيغام . و سخن پوشيده . و هر آنچه كسى به ديگرى فرستد و بدان القا كند هر چه باشد . ج : وحى . و صدا و آوازى كه در مردمان و غير آنان باشد .
ج : نيز وحى . و نيز وحى : آنچه از جانب خداى تعالى بسوى انبيا القا شود .
وحى
(
vahy
) م . ع . وحى وحيا ( از باب ضرب ) : نوشت . و وحى اليه : سخن پنهانى به او گفت . و وحيت اليه : وحى فرستادم بسوى او و در دل وى افگندم . و وحيت له : اشاره كردم مر او را . و نيز وحى : شتابى نمودن و عجله كردن .
وحى
(
vahy
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيغام خدا و الهام .
وحى
(
vah
) ا . ع . آواز نرم و دراز خواه از مردم باشد و يا جز آن . و شتاب .
و مهتر بزرك و ملك و پادشاه . و قولهم الوحى الوحى : يعنى شتاب و عجله كن .
وحى
(
vahiyy
) ص . ع . شتاب تيزرو . يق : شئ وحى اى عجل مسرع .
و موت وحى اى سريع .
وحى
(
vohiyy
) ع . ج . وحى .
وحية
(
vahiyyat
) ص . ع . مونث وحى . يق : ذكاة وحية اى سريعة .
وحيد
(
vahid
) ص . ع . رجل وحيد : مرد يگانه .