وجيم : روز سخت گرم .
وجيمة
(
vajimat
) ا . ع . علف و گندم آفت رسيده .
وجين
(
vajin
) ا . ع . كرانه وادى و كرانه زمين درشت هموار اندك بلند .
وجين
(
vajin
) ا . پ . پاك كردن كشت از علف هرزه و خودرو .
وجيه
(
vajih
) ص . ع . صاحب جاه و قدر و منزلت . ج : وجاه و وجهاء . و مهر وجيه : كره اسبى كه نخست هر دو دست وى بيك بار از زهدان مادر بيرون آيد و هر بچه كه به اين طور زائيده شود آن را وجيه گويند .
وجيه
(
vajih
) ا . ع . مهتر قوم و شريف قوم . ج : وجهاء . و چادر و گليم دورو .
و نام مهرهاى داراى دو روى مانند آينه كه چون كسى خواهد بنزد سلطان رود در آن نظر كرده و خود را ديدار مىكند و آن را به روى خود مىمالد .
و نيز وجيه : نام دو اسب .
وجيه
(
vajih
) ص پ . مأخوذ از تازى - با وجاهت و زيبا و جميل و خوشگل و داراى حسن و جمال .
وجيهة
(
vajihat
) ص . ع . مونث وجيه يعنى زن صاحب قدر و منزلت و جاه و رتبه . ج : وجاه .
وجيهة
(
vajihat
) ا . ع . مهره دو روى كه وجيه نيز گويند . و بنو وجيهة :
نام بطنى از تازيان .
وجيهه
(
vajihe
) ص . پ . مأخوذ از تازى - وجيه و خوشگل .
وجيئة
(
vaji'at
) ا . ع . گاو ماده .
و يك نوع طعامى كه از خرما و ملخ كوفته با روغن و يا روغن زيتون و يا از پست و خرما ترتيب دهند .
وچر
(
vacar
) ا . پ . فتوا و دستور حاكم شرع .
وچرگر
(
vacar - gar
) ا . پ .
مفتى و فتوا دهنده . و رسول و پيغمبر .
وح
(
vahh
) ع . مبنيا على السكون :
كلمهايست كه بدان گاو را مىرانند .
وح
(
vahh
) ا . ع . ميخ و وتد .
و نام مردى فقير . يق : افقر من وح .
وحاء
(
vah '
) ا . ع . شتاب و عجله و سرعت .
وحاب
(
voh b
) ا . ع . يك نوع بيمارى مر شتران را .
وحاة
(
vah t
) ا . ع . آواز مردم و جز آن كه دراز و خفى باشد . و منه : سمعت وحاة الرعد اى صوته الممدود الخفى .
وحاد
(
voh da
) ا . ع . يق :
دخلوا وحاد وحاد : يعنى يك يك در آمدند .
وحادة
(
vah dat
) م . ع . وحد وحادة و وحودة و وحد وحدا و وحودا و وحدة . ر . وحد .
وحاشى
(
vah c
) ع . ج .
وحشان .
وحاف
(
veh f
) ع . ج . وحفة .
وحافة
(
vah fat
) م . ع . وحف النبات و الشعر يوحف و وحف يوحف وحافة و وحوفة ( از باب كرم و سمع ) :
افزون گشت آن گياه و موى و پيچيده شد بيخهاى آن .
وحافى
(
vah f
) ع . ج . وحفاء .
و حال
(
vah l
) ا . پ . مأخوذ از تازى - لجن و گل سياه و گل تنك .
وحام
(
veh m
) ع . ج . وحمى .
وحام
(
veh m
) و (
vah m
) ا . ع . آرزومندى زن آبستن به خوردن چيزى .
وحام
(
veh m
) و (
vah m
) م . ع . آرزومند شدن زن آبستن به خوردن چيزى . و نافرمانى كردن و سركشى نمودن ستور آبستن ، و الفعل من سمع .
وحامى
(
vah m
) ع . ج .
وحمى .
و حج
(
vahaj
) ا . ع . ملجا و جاى پناه .
و حج
(
vahaj
) م . ع . و حج اليه وحجا ( از باب سمع ) : پناه گرفت بسوى آن .
وحجة
(
vahajat
) م . ع . جاى نشيب . ج : اوحاج .
وحد
(
vahd
) ا . ع . رايته وحده : يعنى ديدم او را فقط و تنها او را ديدم و گفتهاند درين جا كلمه وحد مصدرست و جمع و تثنيه ندارد و نصب آن بنا بر حال است و يا بنا بر ظرف با سقاط على و بعضى ديگر آن را اسم متمكن گفتهاند . يق : جلس وحده و على وحده و على وحدها و على وحديهما و على وحدهم . و در مدح گويند : فلان نسيج وحده : يعنى فلان در علم و جز آن نظيرى ندارد . و در ذم گويند : فلان عيير وحده : يعنى فلان عجب دارد و از راى خود در شگفت است و تنها مىخورد . و نيز گويند :
فلان جحيش وحده : يعنى فلان مستبد براى است و با مردم نمىآميزد و از آنها كنكاش نمىكند . و نيز گويند : فلان رجيل وحده .
و نيز وحد : چارپاى وحشى تنها و جدا شده .
و مرد ناشناخته گوهر كه نژاد و نسب وى معلوم نباشد .
وحد
(
vahd
) م . ع . وحد و وحد وحدا وحدة و وحودا و وحدة ( از باب سمع و ضرب ) و وحد وحادة و وحودة ( از باب كرم ) :