وجم : مرد ناكس و كمينه . و رجل وجم سوء : مرد بد .
وجم
(
vajm
) م . ع . وجم من الامر وجما و وجوما ( از باب ضرب ) : دست كشيد از آن كار از روى كراهت . و وجم فلان : خاموش گشت فلان از اندوه و از خشم . و لم اجم عنه : به صيغه مضارع متكلم : يعنى خاموش نشدم از وى از ترس و بيم . و وجم الشئ : ناپسند داشت آن چيز را . و نيز وجم : لگد زدن بر سينه و مشت زدن بر گردن و سينه .
وجم
(
vajm
) و (
vajam
) ا .
ع . نشان در راههاى دشت و بيابان و يا سنگهاى برهم نهاده ستبرتر و درازتر از اروم كه قوم عاد جهة هدايت راهها بر پشتهها گذاشته بودند .
ج : اوجام .
وجم
(
vajam
) ا . ع . بخيل سبك اندام ناكس .
وجم
(
vajem
) ص . ع . مرد ترشروى سر فرو افگندهء از شدت اندوه و حزن .
وجمة
(
vajmat
) ا . ع . يك بار خوردن . و بر روى در افتادن در خوردن . و نام جايى .
وجمة
(
vajamat
) ا . ع . ننك و عار .
و جن
(
vajn
) م . ع . و جن به وجنا ( از باب ضرب ) : دور انداخت آن را . و و جن به الارض : بر زمين كوفت آن را . و و جن القصار الثوب : كوفت آن گازر جامه را .
و جن
(
vajjana
) ع . كلمه فعل از وجين . يق : ما ادرى اى من و جن الجلد هو توجينا : يعنى نمىدانم كه كدام كس است او .
وجناء
(
vajn '
) ا . ع . ماده شتر سخت و استوار اندام و يا ماده شتر بزرك وجنة .
وجنات
(
vajan t
) ع . ج .
وجنة .
وجنات
(
vajan t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - رخساره و چهره و رنكروى .
وجنة
(
vajnat
) و (
vejnat
) و (
vojnat
) و (
vajanat
) و (
vajenat
) ا . ع . رخسار و يا تندى رخسار . ج :
وجنات .
وجنك
(
vajnak
) ا . پ . منقار مرغ .
وجنه
(
vajne
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جزء برآمدهء از رخسار . و باصطلاح تشريح آن استخوان از استخوانهاى صورت كه در زير چشم واقع شده و برآمدگى رخسار از وى مىباشد .
وجوب
(
vajub
) و (
vojub
) م . ع . وجب عليه وجوبا و وجوبا وجبة ( از باب ضرب ) : لازم شد او را .
و وجب عنه : برگرديد از آن .
وجوب
(
vojub
) ا . ع . ضرورت .
و مرك . و قرض و وام و دين و شدت استحباب .
و سزاوارى .
وجوب
(
vojub
) م . ع . وجب البيع و الحق وجوبا وجبة ( از باب ضرب ) : ثابت و لازم گرديد آن بيع و آن حق . و وجبت الشمس وجبا و وجوبا :
فرو شد آفتاب . و وجبت العين : فرو رفت چشم بمغاك . و وجب فلان : در روز يك بار خورد فلان . وجب القلب وجبا و وجيبا و وجبانا ( نيز از باب ضرب ) :
تپيد دل . و وجب الحائط و نحوه وجبة : فتاد آن ديوار . و وجب الميت :
افتاد مرده و مرد . قوله تعالى :
فَإِذا وَجَبَتْ جُنُوبُها
. و نيز وجوب : سزاوار شدن .
و مقرر گشتن بيع .
وجوب
(
vojub
) ا . پ . مأخوذ از تازى - لزوم و ضرورت و وايى و كردن كارى كه ترك آن روا نباشد . و وجودى كه عدم آن ناممكن بود .
وجوبة
(
vojubat
) م . ع . وجب وجوبة ( از باب كرم ) : ترسو و بددل گرديد و گول و احمق شد .
وجود
(
vojud
) ا . ع . هستى ضد عدم .
وجود
(
vojud
) م . ع . وجد و جدا و و جدا و وجودا . ر . وجد (
vajd
) و (
vojd
) .
وجود
(
vojud
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ايجاد و اختراع . و هستى و هستان و بوش و فرتاش و ذات و نفس و شخص و كس و نفر . و تنه درخت . و وجودپذير شدن :
آمدن و رسيدن و فرود آمدن و آشكار گشتن و پديد شدن و ظاهر كرده شدن . و وجود دادن : ايجاد كردن و اختراع نمودن . و با وجود آن : يعنى با آن و حال آن . و بىوجود آن : يعنى بىآن . و صاحب وجود و يا با وجود : بزرك و بزرگوار و صاحب شرافت و عظمت . و نيز صاحب وجود : يعنى موجود . و وجودساز معادن : آفتاب .
وجور
(
vajur
) ا . ع . سخن ناپسند و شنيدن آن .
وجور
(
vajur
) و (
vojur
) ا .
ع . داروى در دهان ريختنى .
وجوز
(
vojuz
) م . ع . وجز وجزا و وجوزا . ر . وجز .
وجوف
(
vojuf
) م . ع . وجف وجفا و وجوفا . ر . وجف .
وجول
(
vojul
) ا . ع . پيرمردان