و دانايان و علما و حكما .
وجوم
(
vojum
) م . ع . وجم وجما و وجوما . ر . وجم .
وجوه
(
vojuh
) ا - ع . ج .
وجه . و وجوه البلد : اشراف شهر .
و شركة الوجوه اى شركة بالوجوه لانهم بذلوا وجوههم فى البيع و الشراء .
وجوه
(
vojuh
) ا . پ . مأخوذ از تازى - طريقهها و روشها و طورها و نوعها .
و پولها . و وجوه بره را بيلا گويند .
وجه
(
vajh
) ا . ع . روى و چهره مردم . و روى هر چيزى . ج : اوجه و وجوه و اجوه . و عين چيزى و خود چيزى . يق : هذا وجه الراى اى هو الراى نفسه . و حال .
يقال : هو احسن القوم وجها اى حالا .
و هر چيزى كه انسان بدان روى آورد از كار و عمل و جز آن . و مأخذ چيزى . يق : لهذا القول وجه اى مأخذ . و اول روزگار .
و آنقدر از ستاره كه پيدا و ظاهر باشد . و مقصود از سخن . و رضا و خشنودى . و مهتر قوم و شريف قوم و شريف شهر . ج : وجوه .
و بزرگى و منزلت . و سوى و كرانه .
وجه
(
vajh
) م . ع . وجه فلانا وجها ( از باب ضرب ) : زد بر روى فلان .
و تجهت اليك : روى آوردم بسوى تو .
و وجهتك عند الناس : وجيه و باقدر گرديدم از تو در پيش مردم .
وجه
(
vajh
) و (
vajah
) ا . ع .
آب كم و اندك .
وجه
(
vajh
) ا . پ . مأخوذ از تازى - روى و صورت و چهره و هيئت و پيكر و سيما و ديدار و شكل و نمايش . و روى و سطح چيزى . و پيشگاه چيزى و جزء پيشين چيزى .
و طور و روش و وضع و طريقه و طرز و دستور و نوع و قسم . و سبب وجهة . و دليل .
و مقدار و اندازه . و قاعده و رسم . و باعث و موجب . و راه . و مال و پول و نقد و زر . و وظيفه و مواجب و ساليانه . و بكارت و دوشيزگى .
و وجه احسن : طريق نيكو . و وجه ارض : روى زمين . و وجه تسميه :
سبب تعيين اسم . و وجه حال : وضع حالت و طريقه زندگانى . و وجه كرايه :
مال الاجاره و پولى كه از بابت كرايه داده مىشود .
و وجه كفاف : به اندازه كفايت . و وجه گذران : راه گذران معاش . و وجه نقد :
همرس . و وجه معاش : به اندازه گذران زندگانى و راه معيشت . و بوجه من الوجوه : بهر نوع و به همه جهة . و بر وجه اجمال : بطريق اختصار و كوتاهى سخن .
و بر وجه تعجيل : بطور شتاب . و بوجه شرعى : بطريقه شرع . و لوجه الله : براى رضاى خدا
وجه
(
vajoh
) ص . ع . باقدر و منزلت .
وجهاء
(
vojah '
) ع . ج . وجيه .
وجهة
(
vejhat
) و (
vojhat
) ا . ع . سوى و كرانه . و روش و طريقه .
وجهة
(
vajohat
) ص . ع . مونث وجه : يعنى زن باقدر و منزلت .
وجى
(
vajy
) و (
vaj
) م . ع .
وجيناه وجيا ( از باب ضرب ) و وجيناه وجى ( از باب سمع ) : بخيل يافتيم آن را .
يق : سالناه فوجنياه : يعنى خواستيم از وى پس بىخير يافتيم آن را . و وجيته وجيا و وجى ( نيز از باب ضرب و سمع ) :
اخته كردم آن را .
وجى
(
vaj
) ا . ع . آسودهشدگى پا و سم .
وجى
(
vaj
) م . ع . وجى الفرس يوجى وجى ( از باب سمع ) :
سوده گشت سم آن اسب و داراى در دو وجع گرديد .
وجى
(
vaji
) و (
vajiyy
) ص .
ع . ستور سوده سم .
وجى
(
vajiyy
) ا . ع . بىخير و بخيل . يق : سالناه فوجدناه وجيا .
وجئ
(
vaj '
) ص . ع . تيس وجئ : تكه اخته كرده .
وجياء
(
vajy '
) ص . ع . ماديان و ديگر ستور ماده سوده سم .
وجيب
(
vajib
) م . ع . وجب وجبا و وجيبا . ر . وجب .
وجيبة
(
vajibat
) ا . ع . وظيفه و وجه گذران از طعام و جز آن . و وجيبة در بيع : لزوم بيع و دريافت وجه آن كمكم و همينكه تمام وجه دريافت شد مىگويند : قد استوفى وجيبته .
وجيح
(
vajih
) ا . ع . جامه سخت بافت .
وجيد
(
vajid
) ا . ع . زمين هموار . ج : وجدان .
وجيرة
(
vajirat
) ص . ع . زن جبان و ترسو .
وجيز
(
vajiz
) ص . ع . كوتاه از هر چيزى و از سخن و از كار .
وجيع
(
vaji '
) ص . ع . ضرب وجيع : ضرب دردناك .
وجيعه
(
vaji'e
) ص . پ . مأخوذ از تازى - موجع و دردناك .
وجيف
(
vajif
) ا . ع . نوعى از رفتار شتر و اسب .
وجيف
(
vajif
) م . ع . وجف وجفا و وجيفا . ر . وجف .
وجيل
(
vajil
) ا . ع . گودالى كه در وى آب ايستد .
وجيم
(
vajim
) ص . ع . يوم