وجذ : جاى مغاك و حوضناك .
وجذان
(
vejz n
) ع . ج . وجذ .
وجر
(
vajr
) ا . ع . غار و سمج و مغاك در كوه . و نام كوهى . و نام دهى .
وجر
(
vajr
) م . ع . وجر الصبى وجرا ( از باب ضرب ) : دارو ريخت در دهان آن كودك . و وجرته : شنوانيدم به او آنچه را كه مكروه داشت .
وجر
(
vajar
) م . ع . وجر منه وجرا ( از باب سمع ) : ترسيد از وى .
وجر
(
vajar
) ا . پ . فتواى قاضى .
وجر
(
vajer
) ص . ع . جبان و ترسو .
وجر
(
vojor
) ع . ج . وجار (
vaj r
) و (
vej r
) .
وجراء
(
vajr '
) ص . ع . مونث اوجر يعنى ترسان .
وجرة
(
vajrat
) و (
vajarat
) ا . ع . گودالى كه جهة گرفتن وحوش كنند .
ج : اوجار .
وجرة
(
vajrat
) ا . ع . بيابانى در ما بين مكه و بصره كه محل اقامت وحوش است .
وجرة
(
vajerat
) ص . ع . مونث وجر : زن ترسو و جبان .
وجرگر
(
vajar - gar
) ا . پ .
مفتى و آنكه فتوا مىدهد .
وجز
(
vajz
) ا - ص . ع . تيز جنبش تندرونده و سريع الحركة . و زود دهنده .
و سبك و كوتاه از كار و از سخن و از هر چيزى .
وجز
(
vajz
) م . ع . وجز فى منطقه و كلامه وجزا و وجازة و وجوزا ( از باب ضرب و كرم : كوتاه كرد گفتار و سخن خود را . و وجزه وجزا و وجوزا ( از باب ضرب ) : كوتاه كرد آن را و كم نمود . و وجز اللفظ وجازة ( از باب كرم ) : كوتاه گرديد آن لفظ .
وجزآن
(
va - joz - n
) پ . كلمهاى كه در اختصار كلام استعمال مىكنند .
وجزة
(
vajzat
) ا . ع . مونث وجز يعنى تيز جنبش تند رونده سريع الحركة . و نام اسبى . و ابو وجزة : كنيه است .
وجس
(
vajs
) ا . ع . آواز نرم و صوت خفى و آنچه به گوش برخورد از آواز و جز آن . و آواز جماع . و كانوا يكرهون الوجس اى ان يكون مع جاريته و الاخرى تسمع صوته .
وجس
(
vajs
) م . ع . ترسيدن و هول كردنى كه حاصل شود از برآمدن صدا و آواز ، و الفعل من ضرب و من سمع قليلا .
وجسان
(
vajs n
) ا . ع . ترس و بيم و هراسى كه از برآمدن بانك و آواز حاصل شود .
وجع
(
vaja '
) ا . ع . رنجورى و دردمندى . ج : و جاع و اوجاع .
وجع
(
vaja '
) م . ع . وجع يوجع و ييجع و ياجع ( و فى لغة بنى اسد ) ييجع وجعا ( از باب سمع و از باب ضرب لغة ) : دردمند گرديد . و فلان يوجع راسه او بطنه : كه فلان فاعل و راس و يا بطن مفعول باشند . و هرگاه ضميرها را بفعل ملحق سازند مىگويند : فلانا يوجعه بطنه او راسه : كه انسان مفعول و عضو فاعل باشد . و نيز مىگويند : انا ايجع راسى و يوجعنى راسى . و و يوجعنى راسى ( از باب افعال ) نبايد گفت اگرچه عامه مىگويند و اگر بگويند واجعه راسه ايجاعا اصل آن اوجعه الم رأسه بوده .
وجع
(
vaja '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - درد و رنج .
وجع
(
vaje '
) ص . ع . رنجور و دردمند . ج : وجعون و وجعى و وجاعى .
يق : قوم وجعون و وجعى و وجاعى . و وام وجع الكبد : نام ترهاى كه در درد جگر سودمندست .
وجعاء
(
vaj ' '
) ا . ع . كون و دبر . و نام موضعى . و نام قبيلهاى از ازد .
وجعات
(
vaje ' t
) ع . ج . وجعة .
وجعة
(
vaje'at
) ص . ع . زن رنجور و دردمند . ج : وجاعى و وجعات .
يق : نسوة وجاعى و وجعات .
وجعون
(
vaje'una
) و
وجعى
(
vaj '
) ع . ج . وجع .
وجف
(
vajf
) ا . ع . نوعى از رفتار شتر و اسب .
وجف
(
vajf
) م . ع . وجف وجفا و وجوفا و وجيفا ( از باب ضرب ) :
نپيد و بىآرام گشت . و وجفت الابل :
برفتار وجف رفتند شتران .
وجل
(
vajl
) م . ع . وجله وجلا ( از باب نصر ) : چيره شد به روى در ترس .
وجل
(
vajal
) م . ع . وجل يوجل و ياجل و ييجل ( و فى لغة بنى اسد ) ييجل وجلا و موجلا ( از باب سمع ) ترسيد . و بنى اسد مىگويند : انا ايجل و نحن ينجل و انت تيجل و جهة كسره ما قبل واو در امر بايد گفت ايجل .
وجل
(
vajel
) ص . ع . مرد ترسناك .
ج : وجلون و وجال .
وجلة
(
vajelat
) ص . ع . زن ترسناك .
وجلون
(
vajeluna
) ع . ج .
وجل .
وجم
(
vajm
) ص . ع . رجل