وجاذ
(
vej z
) ع . ج . وجذ .
وجار
(
vaj r
) و (
vej r
) ا .
ع . گله كفتار و سوراخ كفتار و جز آن . ج :
اوجرة و وجر . و آب كند سيل از وادى .
وجارش
(
vej rec
) ا . پ .
بلغت زند و پازند : گدازش و كاهش و ضعف و لاغرى .
وجازة
(
vaj zat
) م . ع . وجز وجزا و وجازة و وجوزا . ر . وجز .
و جاع
(
vej '
) ع . ج . وجع .
وجاعى
(
vaj '
) ع . ج . وجع .
و ج . وجعة .
وجال
(
vej l
) ع . ج . وجل .
وجالة
(
vaj lat
) م . ع . وجل وجالة ( از باب كرم ) : پير گرديد .
وجاه
(
vaj h
) و (
vej h
) و (
voj h
) ا . ع . روباروى . يق : لقيته وجاها : روباروى ملاقات كردم او را . و قعدت وجاهك : نشستم روباروى تو .
و كذلك : وجاها و وجاها فى كليهما .
وجاه
(
vej h
) ا . ع . اندازه و مقدار . يق : هذا وجاه الف : اين مقدار هزارست .
وجاه
(
vej h
) م . ع . واجه مواجهة و وجاها . ر . مواجهة .
وجاه
(
vej h
) ص . ع . ج . وجيه .
و ج . وجيهة .
وجاها
(
vej han
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - روباروى و مواجهة .
وجاهة
(
vaj hat
) م . ع . وجه الرجل وجاهة ( از باب كرم ) : صاحب قدر و رتبه و جاه گرديد آن مرد .
وجاهت
(
vaj hat
) و (
vej hat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خوبرويى و زيبايى و خوشگلى . و روشناى و عزت و حسن و جمال .
وجب
(
vajb
) ا . ع . ماده شترى كه در پستانش فله بسته باشد . و مشك بزرك از پوست تكهء كوهى . ج : وجاب . و گول و احمق و بددل و ترسو . و خطر يعنى آنچه در اسب دوانيدن و تير انداختن بدان گرو بندند .
وجب
(
vajb
) م . ع . وجب وجبا و وجوبا . ر . وجوب .
وجب
(
vajab
) ا . پ . بدست و شبر و كدست و وژه و فاصله ما بين انگشت نر و انگشت كوچك چون انگشتان را از هم بگشايند . و وجب كردن : اندازه گرفتن با وجب و وژيدن .
وجبات
(
vajb t
) ع . ج . وجبة .
وجبان
(
vejb n
) م . ع . وجب وجبا و وجبانا و وجوبا . ر . وجوب .
وجبة
(
vajbat
) ا . ع . يك بار افتادن . و افتادن با صداى شديد و بانك چيزى كه مىافتد . و يك دفعه خوردن در شبانه روز و خوردن هر روز بوقت معين . ج : وجبات .
و اكل او جلب وجبة : در شبانه روز يك بار خورد و يا يك بار دوشيد .
وجبة
(
vajbat
) م . ع . وجب وجبا و وجبة و وجوبا . ر . وجوب .
وجج
(
vojoj
) ا . ع . شتر مرغ تيز دو .
وجح
(
vajh
) م . ع . وجح وجحا ( از باب ضرب ) : پيدا و آشكار شد و ظاهر گرديد .
وجح
(
vajah
) ا . ع . جايى مانند غار .
وجد
(
vajd
) ا . ع . آشفتگى و شيفتگى . يق : به وجد فى الحب .
وجد
(
vajd
) م . ع . وجد عليه يجد و يجد و جدا و جدة و موجدة و وجدانا : خشم گرفت برو و غضب كرد . و وجد به و جدا : شيفته وى گرديد .
و وجد من العدم ( مجهولا ) : هست گرديد . و نيز وجد : اندوهگين شدن ، يق : وجد به يجد .
وجد
(
vajd
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ذوق و شوق و آشفتگى و شيفتگى . و وجد كردن : بشوق آمدن و آشفته گشتن .
وجد
(
vajd
) و (
vejd
) و (
vojd
) ا . ع . غنا و توانگرى . و ايستاد نگاه آب . ج : وجاد .
وجد
(
vajd
) و (
vejd
) و (
vojd
) م . ع . وجد فلان فى المال و غيره و جدا و و جدا و و جدا و جدة ( از باب ضرب ) : بىنياز شد و مستغنى گشت فلان از مال و جز آن .
وجد
(
vajd
) و (
vojd
) م . ع .
وجد مطلوبه به يجده و وجد يجده و وجد يجده و جدا و و جدا و جدة و وجودا و وجدانا و اجدانا ( از باب ضرب و حسب ) : يافت آن مطلوب خود را .
و وجد فلان و جدا و و جدا و جدة ( از باب ضرب ) : توانگر شد فلان و توانگرى گزيد .
وجدان
(
vajd n
) ا . ع . اشتياق .
وجدان
(
vejd n
) م . ع . وجد و جدا وجدانا ر . وجد (
vajd
) . و وجد و جدا و و جدا و وجدانا .
. ر . وجد (
vajd
) و (
vojd
) . و نيز وجدان : گم شده را يافتن .
وجدان
(
vojd n
) ع . ج . وجيد .
وجدان
(
vojd n
) و (
vejd n
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دانست و دريافت و بازيافت و چيزى كه شخص به خودى خود دريابد .
وجذ
(
vajz
) ا . ع . مغاكى در كوه كه آب در آن گرد آيد . و حوض و تالاب .
ج : وجذان و وجاذ .
وجذ
(
vajez
) ص . ع . مكان