نسنسة
(
nasnasat
) م . ع .
راندن . و زجر كردن . و سست شدن . و بشتاب پريدن مرغ . و باد سرد وزيدن .
نسو
(
nasv
) و (
nesv
) ص . پ .
چيز نرم و ساده و هموار و لغزنده و لخشان و بىدرشتى و خشونت مانند آيينه و شمشير .
و نسو كردن : جلا دادن و لخشان كردن .
نسوء
(
nasu '
) ص . ع . امرأة نسوء : زنى كه گمان حمل بر وى كنند .
نسوان
(
nasav ne
) ا . ع . به صيغه تثنيه : دو رك نسا .
نسوان
(
nesv n
) ا . ع . زنان .
نسوانى
(
nesv ni
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - منسوب بزن و زنانه .
نسوبار
(
nasu - b r
) ا . پ . بلغت زند و پازند : ناشتا و ناهار .
نسوة
(
nasvat
) ا . ع . ترك عمل .
و يك آشام از شير .
نسوة
(
nasvat
) م . ع . نسى نسيا و نسيانا و نساوة و نسوة . ر . نسى .
نسوة
(
nesvat
) و (
nosvat
) ا .
ع . زنان .
نسوج
(
nasuj
) ص . ع . ناقة نسوج : ماده شترى كه باربر آن مضطرب نشود . و ماده شترى كه از شدت و تند روى بار بر دوش وى آيد .
نسود
(
nasud
) ص . پ . چيز نرم و ساده و لخشان و لغزان و بىخشونت و نسو .
نسودى
(
nasudi
) ا . پ . گروهى كه بكشت و زراعت مشغولاند . ر . كاتوزى .
نسور
(
nosur
) ع . ج . نسر .
نسوس
(
nosus
) م . ع . نس نسا و نسوسا . ر . نس .
نسوع
(
nosu '
) ا . ع . ج . نسع .
نسوع
(
nosu '
) م . ع . نسع نسعا و نسوعا . ر . نسع .
نسوف
(
nasuf
) ص . ع . بعير نسوف : شترى كه علف را از بيخ بركند .
و فرس نسوف السنبك : اسبى كه در دويدن پيش سم را به زمين نزديك دارد و اسبى كه آرنج را بتنگ نزديك گرداند . و عقبة نسوف : پشته دراز دشوار گذار .
نسوف
(
nosuf
) ا . ع . آثار گزيدگى .
نسوف
(
nosuf
) م . ع . نسف نسفا و نسوفا . ر . نسف .
نسول
(
nosul
) م . ع . نسل نسلا و نسولا . ر . نسل .
نسولة
(
nasulat
) ص . ع . ماده شترى كه براى زه نگاهدارند .
نسون
(
nesun
) ا . ع . زنان .
نسوى
(
nesviyy
) ص . ع . زنانه .
نسها
(
nasah
) ص . پ . ر گدار .
نسهانتن
(
nash netan
) ف ل .
پ . بلغت زند و پازند : پختن .
نسى
(
nasy
) م . ع . نسيه نسيا ( از باب سمع ) و نساه نسيا ( از باب ضرب ) :
بررك نساوى وى زد .
نسى
(
nesy
) م . ع . نسيه نسيا و نسيانا و نساوة و نسوة ( از باب سمع ) : فراموش كرد آن را و غفلت نمود از آن . و نيز نسى : گذاشتن و ماندن .
قوله تعالى :
نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ
اى تركهم .
نسى
(
nesy
) و (
nasy
) ا . ع .
هر چيز فراموش شده و چيزى كه سزاوار فراموش شدن باشد . ور كوك كه حيض آن را دور مىاندازند . و آنچه مسافر در منزلى كه از آن كوچ كرده است بگذارد و فراموش كند . ج : انساء . و قرئ قوله تعالى :
وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا
بالفتح .
نسى
(
nas
) م . ع . نسى نسى ( از باب سمع ) : درد گين رك نسا گرديد .
نسى
(
nasi
) ص . ع . گرفتار درد رك نسا .
نسى
(
nasiyy
) ص . ع . رجل نسى : مردى كه در قوم شمارش نكنند . و مرد بسيار فراموشكننده .
نسئ
(
nasi '
) ا . ع . تاخير .
و بنسيه فروختن . و شير تنك بسيار آب .
و نام ماهى كه تازيان در جاهليت حرمت ماه محرم را بر آن انداختندى چونكه در ماههاى حرام غارتگرى را بر خود حرام مىكردندى پس زندگانى و معيشت بر ايشان دشوار مىگرديد زيرا سه ماه پياپى نمىبايست غارتگرى كنند و ازين جهة هنگامى كه مىخواستند از منى كوچ كنند مردى از كنانه برمىخاست و مىگفت : انا الذى لا يرد لى قضاء فيقولون :
انسئنا شهرا اى اخرعنا حرمة المحرم و اجعلها فى صفر فنهى اللّه عز و جل عنه . و قال
إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ
.
نسئ
(
nasi '
) ص . ع . امراة نسئ : زنى كه گمان حمل بر وى كنند .
نسياء
(
nasy '
) ص . ع . امراة نسياء : زن مبتلا به درد عرق النسا .
نسيات
(
nosayy t
) ع . ج .
نسية .
نسيا منسيا
(
nasyan - mansiyy
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - به كلى فراموش شده .
نسيان
(
nasy n
) ص . ع . آنكه فراموشى بر وى غالب باشد .
نسيان
(
nesy n
) ا . ع . فراموشى .
نسيان
(
nesy n
) م . ع . نسى نسيا و نسيانا . ر . نسى .
نسيان
(
nesy n
) ا . پ . مخالفت