باب فتح و كرم ) : آفريد . و زيست . و گواليد و جوان گرديد و بزرك شد . يق :
نشات فى بنى فلان : يعنى در بنى فلان بزرك شدم من . و نشأت السحابة : بلند برآمد ابر .
نشأ
(
naca '
) ع . ج . نشء . و ج .
ناشئ .
نشا
(
nac
) ا . ع . بوى خوش .
نشا
(
nac
) ع . ج . نشاة .
نشا
(
nac
) و
نشاء
(
nac '
) ا .
ع . مأخوذ از نشاسته فارسى و بمعنى آن .
نشاء
(
nac '
) م . ع . نشا نشء و نشاء . ر . نشء .
نشاءة
(
nac 'at
) ا . ع . آفرينش .
نشاءة
(
nac 'at
) م . ع . نشا نشء و نشاءة . ر . نشء .
نشاب
(
nec b
) ا . ع . تيرها و سهم واحد آن نشابة و جمع آن نشاشيب .
و نيز نشاب : وتر .
نشاب
(
nacc b
) ا . ع . تيرگر و تيرساز . و آنكه تير مىگيرد .
نشاب
(
nocc b
) ع . ج . نشابة .
نشابة
(
nec bat
) ا . ع . حرفت و صنعت تيرسازى . و تير . ج : نشاب . و ج ج :
نشاشيب .
نشابة
(
nacc bat
) ص . ع .
قوم نشابة : گروه تير انداز .
نشابة
(
nacc bat
) ا . ع . تير خصوصا تير چوبى كه مردم ايران مىساختند و سهم تيرى بود كه خود تازيان از نى مىساختند .
ج : نشاب .
نشابور
(
nec bur
) و
نشاپور
(
nec pur
) ا . پ . نام شهرى در خراسان كه نيشاپور نيز گويند . و نام نوايى از موسيقى .
نشأة
(
nac'at
) ا . ع . آنچه راست برآمده باشد از گياه و هنوز ستبر نگشته باشد . و آفرينش . و نشأة الاولى :
نخستين آفرينش . و نشأة الاخرى :
آخرين آفرينش .
نشأة
(
nac'at
) م . ع . نشا نشء و نشأة : ر . نشء .
نشاة
(
nac t
) ا . ع . درخت نوخاسته .
ج : نشا .
نشأتان
(
nac'at ne
) ا . ع .
به صيغه تثنيه : دنيا و آخرت .
نشاتين
(
nac'atayn
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - دنيا و آخرت .
نشاح
(
nacc h
) ص . ع . سقاء نشاح : مشك آب پر و مشك آب كه آب از آن مىتراود .
نشاختن
(
nec xtan
) و
نشاخيدن
(
nec xidan
) ف م . پ . نشانيدن و تعيين كردن .
نشاخور
(
nac - xur
) ص . پ .
نشئه خود و آنكه شراب باندازهاى خورد كه مست گردد و مىخواره .
نشاد
(
nec d
) م . ع . ناشد مناشدة و نشادا . ر . مناشدة .
نشادر
(
noc der
) و (
nec der
) ا . ع . نوشادر .
نشارة
(
noc rat
) ا . ع . خاك اره و نرم ريزههاى چوب كه با اره بريده شود .
نشاره
(
nec re
) ا . پ . چوب پوسيده مانند آرد شده .
نشاريدن
(
nec ridan
) ف م . پ .
افشاندن و نثار كردن و بخشش دادن .
نشاز
(
nac z
) ا . ع . جاى بلند .
نشاز
(
nec z
) ع . ج . نشز (
nacz
) و (
nacaz
) .
نشاستج
(
nac staj
) ا . ع .
مأخوذ از نشاستهء فارسى و بمعنى آن .
نشاستن
(
nec stan
) ف م . پ .
نشانيدن و نشستن فرمودن و نصب كردن .
نشاسته
(
nec ste
) ا . پ . ماده سفيد كه از گندم و جز آن استخراج مىكنند .
نشاش
(
nacc c
) ا . ع . نام وادى شورهناك .
نشاشة
(
nacc cat
) ص . ع .
سبخة نشاشة : شورهزارى كه خاكش خشك نشود و گياه نروياند .
نشاشيب
(
nec cib
) ع . ج .
نشاب . و جج : نشابة .
نشاص
(
nac s
) ا . ع . دختران جوان همسن . يق : رايت نشاص جوار :
ديدم چند دختر همسن . و نيز هموار و مساوى و برابر . يق : رايت نشاص خيل و ابل :
ديدم اسبان برابر و مساوى و شتران برابر و مساوى .
نشاص
(
nac s
) و (
nec s
) ا . ع . ابر بلند برآمده و ابر متراكم و برهم نشسته . ج : نشص .
نشاصى
(
nac siyy
) ص . ع .
فرس نشاصى : اسب بلند اطراف .
نشاط
(
nac t
) م . ع . نشط فى العمل و غيره نشاطا ( از باب سمع ) :
شادمانى نمود در آن كار و جز آن . و نشط فى الامر : شتابى نمود در آن كار . و نشطت الدابة : فربه گرديد آن ستور .
و فلان نشط اهله او دوابه : اهل و يا دواب فلان شادماناند .
نشاط
(
nec t
) ع . ج . نشيط .
نشاط
(
nec t
) و (
nac t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - شادمانى و خرمى و سرور و شادى و خوشى و طرب و خرسندى .