مترح
(
motarrah
) ا . ع . جامهء سبز رنگ . و زندگانى تنگ . و سيل اندك كه زود منقطع گردد .
مترح
(
motarrah
) ص . ع .
اندوهگين و غمگين .
مترح
(
motarreh
) ص . ع . كسى كه اندوهگين مىكند .
مترحرح
(
motarahreh
) ص . ع .
اسب فراخ گذارندهء پاها جهة كميز انداختن .
مترحل
(
motarahhel
) ص . ع .
كوچكننده و سفركننده و كسى كه بناپسند پيش آيد .
مترحم
(
motarahhem
) ص . ع .
مهربان و شفيق و با رحم و نرم دل و دلسوز . و رحمت فرستنده .
مترحى
(
motarahhi
) ا . ع .
مار گرد شده .
مترخص
(
motaraxxes
) ص . ع .
كسى كه اجازت و رخصت حاصل مىكند . و كسى كه آسان مىگيرد .
متردد
(
motaradded
) ص . ع .
دفع كرده و رد كرده و دور كرده و قبول ناكرده .
و آنكه مقاومت مىكند و ممانعت مىنمايد و مخالف و ناموافق . و آينده و رونده و آمد و شد كننده و گردش كننده و سير كننده . و دو دله و مشكوك .
و سرگشته . و كوتاه و قصير . و فى صفته صلى اللّه عليه و آله : ليس بالطويل البائن و لا القصير المتردد اى المتناهى فى القصر .
متردد
(
motaradded
) ص . پ - مأخوذ از تازى - دو دله و مشكوك و بىثبات و ناپايدار .
و سرگشته و حيران . و پريشان و آشفته .
متردس
(
motaraddes
) ص . ع .
فرو افتادهء در چاه
متردم
(
motaraddam
) ا . ع . جاى در پى كردن جامه .
متردم
(
motaraddem
) ص . ع .
جامهء كهنه و جامهء در پى كرده . و در پى كننده .
متردى
(
motaraddi
) ص . ع .
فرو افتادهء در چاه و يا از كوه .
متردية
(
motaraddeyat
) ا . ع .
گوسپند فرو افتادهء از بلندى خواه كشته شده باشد و يا نشده باشد . قوله تعالى :
وَ الْمُتَرَدِّيَةُ وَ النَّطِيحَةُ
.
متردية
(
motaraddeyat
) ص . ع .
دخترى كه در زير چادر خود را بيارايد .
مترز
(
matarez
) ا . پ . سپر .
مترز
(
motrez
) ا . ع . هر چيز كه صلب و سخت كند مانند دوندگى كه گوشت اسب را سخت مىكند . و زنى كه خمير سفت و سخت مىسازد .
مترزن
(
motarazzen
) ص . ع .
محترم و با عظمت و احترام و با وقار و با ثبات و پايدار .
مترس
(
matars
) ا . پ . چوب گندهء كه در پس در اندازند تا در گشوده نگردد . و نيز كنگرههاى چوبين و يا گلين ديوار قلعه كه در هنگام لزوم بر سر دشمن اندازند . و شكلى كه در كشتزار سازند از براى دفع جانوران زيانكار .
مترس
(
matars
) پ . كلمهء فعل يعنى ترس مكن .
مترس
(
metras
) ا . ع . مأخوذ از مترس فارسى چوب گندهاى كه در پس در اندازند تا در گشوده نگردد . ج : متارس .
مترس
(
motarres
) ص . ع . كسى كه بر خود سپر مىپوشد و يا ديگرى را سپر مىپوشاند .
مترسب
(
motarasseb
) ص . ع .
هر آنچه رسوب مىكند .
مترسة
(
metrassat
) ا . ع . هر چيز كه مانند سپر آن را پيش آرند و خود را بدان حفظ كنند .
مترسل
(
motarassel
) ص . ع .
هر آنكه چيزى را بفراغت مىكند . و نامه نويسنده .
مترسل
(
motarassel
) ا . پ - مأخوذ از تازى - نامه نويسنده و نامه فرستنده .
مترسلانه
(
motarassel ne
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - منشيانه . و مترسلانه نوشتن :
نامهء بليغ و فصيح و بطور ان شاء و فصيحانه نوشتن .
مترسم
(
motarassem
) ص . ع .
كسى كه نشانسراى و خانه مىجويد . و كسى كه درس مىدهد . و آنكه به ياد مىآورد .
مترشف
(
motaraccef
) ص . ع .
مكنده و جرعه جرعه نوشنده .
مترشى
(
motaracci
) ص . ع . نرم و ملايم و حليم و مهربان و نيكخواه .
مترص
(
motras
) ص . ع . ميزان مترص : ترازوى راست و عدل و محكم .
مترص
(
motres
) و (
motarres
) ص . ع . كسى كه محكم مىكند و استوار مىنمايد و پايدار مىكند . و كسى كه راست مىكند و برابر مىكند .
مترصد
(
motarassed
) ص . ع .
كسى كه انديشه مىكند و مىنگرد و پاس دارنده .
و انتظار كشنده . و تفتيش كننده .
مترصد
(
motarassed
) ا . پ - مأخوذ از تازى - منتظر و نگران و اميدوار و چشم به راه و بيدار .
مترضب
(
motarazzeb
) ص . ع .
عاشقى كه مىبوسد .
مترضح
(
motarazzeh
) ص . ع .
كوفته و سحق شده و ريز ريز شده .
مترضض
(
motarazzez
) ص . ع .
شكسته شدهء به شكل پارچههاى گنده .
مترضى
(
motarazzi
) ص . ع . آنكه خوشدل و خرسند مىشود . و خوشدلى مىدهد . و پريشان و دلتنگى كه بهر چيزى خود را خوش آيند مىكند .
مترطم
(
motarattem
) ص . ع .