تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3070

مساهمون:

ص٣٠٧٠
به چيز اندك .

متزحزح

(
motazahzeh
) ص . ع . دور و مهجور و غايب .

متزحف

(
motazahhef
) ص . ع . كسى كه پيش مىرود .

متزحل

(
motazahhel
) ص . ع . كسى كه دور مىرود و عزلت مىگيرد .

متزحلف

(
motazahlef
) ص . ع . غلطيده و دور شده و گوشه‌نشين .

متزحن

(
motazahhen
) ص . ع . دير و درنك . و بىرغبت و بىميل و ناراضى . و كسى كه بر خلاف ميل و اراده‌اش مجبور شده باشد .

متزخر

(
motazaxxer
) ص . ع . درياى پر از آب .

متزر

(
motazzer
) ص . ع . مجرم و گناه‌كار .

متزرر

(
motazarrer
) ع . ص . جامه‌اى كه داراى دكمه‌ها باشد و با آن دكمه ها آن جامه را محكم بندند .

متزرى

(
motazarri
) ص . ع . زبان دراز كنندهء با برادر خود . و كسى كه ملامت مىكند و سرزنش مىنمايد .

متزع

(
mottaze '
) ا . ع . شديد النفس و سخت‌دل .

متزعزع

(
motaza'ze '
) ص . ع . جنبانيده . و جنبيده .

متزعم

(
motaza''em
) ص . ع . آنكه دروغ بر مىبندد و دروغ مىگويد و دروغگو .

متزغم

(
motazaqqem
) ص . ع . آنكه در حالت خشم سخن مىگويد .

متزفى

(
motazaff
) ص . ع . ترسانيده شده .

متزقم

(
motazaqqem
) ص . ع . آنكه كم كم و آهسته مىبلعد . و پرخور و بسيار اكول . و آنكه لقمه مىسازد . و كسى كه افراط در نوشيدن شير مىكند .

متزكر

(
motazakker
) ص . ع . كودك نيكو حال و كسى كه ترقى مىكند و بختيارى شود . و پر شده . و شكم كودك پر شده .

متزكى

(
motazakki
) ص . ع . گواليده و افزون گرديده . و صدقه و زكات دهنده .

متزلج

(
motazallej
) ص . ع . لغزيده . و مصر بر شرب شراب .

متزلح

(
motazalleh
) ص . ع . چشنده و چشيده .

متزلخ

(
motazallex
) ص . ع . به زير افگنده . و فرو لغزيده بواسطهء سرازيرى و يا لغزانى جاى .

متزلزل

(
motazalzal
) ص . ع . سخت جنبيدهء از زلزله .

متزلزل

(
motazalzel
) ص . ع . جنبيده و متحرك و مرتعش .

متزلزل

(
motazalzel
) ص . پ . مأخوذ از تازى - لرزيده . و مضطرب . و لرزنده و مرتعش و پريشان .

متزلع

(
motzalle '
) ص . ع . دست و پاى تركيده و كفته .

متزلف

(
motazallef
) ص . ع . كسى كه پيش مىآيد و سبقت مىگيرد و جلو مىرود . و متفرق و پراكنده .

متزلق

(
motazelleq
) ص . ع . لغزيده و به زير افتاده و لغزان . و سرخ و سپيد درخشان . و خوش‌پسند و خوشنما . و آراسته و زينت گرفته .

متزمر

(
motazammer
) ص . ع . شتر مرغ مادهء صداكننده .

متزمل

(
motazammel
) ص . ع . كسى كه جامه را به خود در پيچيده باشد .

متزن

(
mottazen
) ص . ع . گيرندهء پول سنجيده و وزن شده و يا شمرده شده . و شعر موزون و راست و درست .

متزنتر

(
motazanter
) ص . ع . خرامنده و متبختر .

متزنح

(
motazanneh
) ص . ع . كسى كه خود را بالاتر از مرتبهء و درجه‌اى كه دارد وا مىدارد . و كسى كه به بىپروائى و بطور آشكار و از روى غرور سخن مىراند . و آنكه دفعه بدفعه آب مىخورد .

متزنخ

(
motazannex
) ص . ع . مغرور و خودبين و متكبر .

متزند

(
motazanned
) ص . ع . مغلوب شدهء از برهان و بىجواب و عاجز و ناتوان از جواب . و خشمگين .

متزندق

(
motazandeq
) ص . ع . زنديق شده و بىدين و ملحد .

متزنر

(
motazanner
) ص . ع . زنار بسته . و باريك و نازك . و زير كوفته .

متزوج

(
motazavvej
) ص . ع . زن گرفته . و شوى گرفته .

متزود

(
motazavved
) ص . ع . كسى كه زاد و توشه مىگيرد .

متزور

(
motazavver
) ص . ع . شير غرنده .

متزهد

(
motazahhed
) ص . ع . ديندار و پارسا و زاهد .

متزهلق

(
motazahleq
) ص . ع . سپيد و صاف و روشن . و فربه .

متزيد

(
motazayyed
) ص . ع . نرخ گران شده و بالا رفته . و كسى كه مىافزايد بر تأويل كلام و ضميمه‌اى بدان متصل مىكند .

متزيق

(
motazayyeq
) ص . ع . زنى كه مىآرايد و زينت مىكند خود را و سرمه در چشم خود مىكشد .

متزيل

(
motazayyel
) ص . ع . پراكنده و متفرق .